Ai, Mouraria
Ai mouraria
Dos rouxinóis nos beirais
Dos vestidos cor-de-rosa
Dos pregões tradicionais
Ai mouraria
Das procissões a passar
Da severa em voz saudosa
Na guitarra a soluçar
Ai mouraria
Da velha rua da palma
Onde eu um dia
Deixei presa a minha alma
Por ter passado
Mesmo a meu lado
Certo fadista
De cor morena
Boca pequena
E olhar trocista
Ai mouraria
Do homem do meu encanto
Que me mentia
Mas que eu adorava tanto
Amor que o vento
Como um lamento
Levou consigo
Mais que inda agora
A toda a hora
Trago comigo
Ai mouraria
Dos rouxinóis nos beirais
Dos vestidos cor-de-rosa
Dos pregões tradicionais
Ai mouraria
Das procissões a passar
Da severa em voz saudosa
Na guitarra a soluçar
Ai, Mouraria
Ai, Mouraria
Van de nachtegalen op de daken
Van de rozenkleurige jurken
Van de traditionele kreten
Ai, Mouraria
Van de processies die voorbijgaan
Van de strenge met een nostalgische stem
Die op de gitaar huilt
Ai, Mouraria
Van de oude Palma straat
Waar ik op een dag
Mijn ziel heb achtergelaten
Omdat er voorbijging
Juist naast mij
Een bepaalde fadozanger
Met een gebruinde huid
Kleine mond
En een spottende blik
Ai, Mouraria
Van de man van mijn dromen
Die me bedrog
Maar die ik zo liefhad
Liefde die de wind
Als een klaagzang
Met zich meebracht
Meer dan nu nog
Op elk moment
Neem ik mee
Ai, Mouraria
Van de nachtegalen op de daken
Van de rozenkleurige jurken
Van de traditionele kreten
Ai, Mouraria
Van de processies die voorbijgaan
Van de strenge met een nostalgische stem
Die op de gitaar huilt