395px

Gebed

Amália Rodrigues

Prece

Talvez que eu morra na praia
Cercada em pérfido banho
Por toda a espuma da praia
Como um pastor que desmaia
No meio do seu rebanho

Talvez que eu morra na rua
E dê por mim de repente
Em noite fria e sem Lua
Irmã das pedras da rua
Pisadas por toda a gente

Talvez que eu morra entre grades
No meio de uma prisão
E que o mundo além das grades
Venha esquecer as saudades
Que roem meu coração

Talvez que eu morra no leito
Onde a morte é natural
As mãos em cruz sobre o peito
Das mãos de Deus tudo aceito
Mas que eu morra em Portugal

Gebed

Misschien sterf ik op het strand
Omringd door verraderlijk water
Door al het schuim van het strand
Als een herder die flauwvalt
Tussen zijn kudde in de schaduw

Misschien sterf ik op straat
En kom ik plotseling tot mezelf
In een koude nacht zonder maan
Zus van de stenen op de straat
Vertrapt door iedereen om me heen

Misschien sterf ik achter tralies
Midden in een gevangenis
En dat de wereld buiten de tralies
Vergeet de herinneringen
Die mijn hart knagen en pijn doen

Misschien sterf ik op het bed
Waar de dood natuurlijk is
De handen gekruist op mijn borst
Van Gods handen neem ik alles aan
Maar laat me sterven in Nederland

Escrita por: Pedro Homem de Mello