Havemos de Ir a Viana
Entre sombras misteriosas
Em rompendo ao longe estrelas
Trocaremos nossas rosas
Para depois esquecê-las
Se o meu sangue não me engana
Como engana a fantasia
Havemos de ir a Viana
Ó meu amor de algum dia
Ó meu amor de algum dia
Havemos de ir a Viana
Se o meu sangue não me engana
Havemos de ir a Viana
Partamos de flor ao peito
Que o amor é como o vento
Quem pára perde-lhe o jeito
E morre a todo o momento
Se o meu sangue não me engana
Como engana a fantasia
Havemos de ir a Viana
Ó meu amor de algum dia
Ó meu amor de algum dia
Havemos de ir a viana
Se o meu sangue não me engana
Havemos de ir a Viana
Ciganos, verdes ciganos
Deixai-me com esta crença
Os pecados têm vinte anos
Os remorsos têm oitenta
We Gaan Naar Viana
Tussen mysterieuze schaduwen
Ver weg breken sterren aan
We ruilen onze rozen
Om ze daarna te vergeten
Als mijn bloed me niet bedriegt
Zoals fantasie dat doet
We gaan naar Viana
O mijn liefde van ooit
O mijn liefde van ooit
We gaan naar Viana
Als mijn bloed me niet bedriegt
We gaan naar Viana
Laten we vertrekken met een bloem op de borst
Want de liefde is als de wind
Wie stopt, verliest zijn stijl
En sterft op elk moment
Als mijn bloed me niet bedriegt
Zoals fantasie dat doet
We gaan naar Viana
O mijn liefde van ooit
O mijn liefde van ooit
We gaan naar Viana
Als mijn bloed me niet bedriegt
We gaan naar Viana
Zigeuners, groene zigeuners
Laat me met dit geloof
De zonden zijn twintig jaar oud
De spijt is tachtig jaar oud
Escrita por: Alain Oulman / Pedro Homem de Mello