Maldição
Que destino, ou maldição
Manda em nós, meu coração?
Um do outro assim perdido
Somos dois gritos calados
Dois fados desencontrados
Dois amantes desunidos
Por ti sofro e vou morrendo
Não te encontro, nem te entendo
Amo e odeio sem razão
Coração... Quando te cansas
Das nossas mortas esperanças
Quando paras, coração?
Nesta luta, esta agonia
Canto e choro de alegria
Sou feliz e desgraçada
Que sina a tua, meu peito
Que nunca estás satisfeito
Que dás tudo... E não tens nada
A gelada solidão
Que tu me dás, coração
Não é vida nem é morte
É lucidez, desatino
De ler no próprio destino
Sem poder mudar-lhe a sorte
Vervloeking
Wat een lot, of vervloeking
Heerst er over ons, mijn hart?
Verloren in elkaar zo
Zijn we twee stille schreeuwen
Twee fates die niet samenkomen
Twee uit elkaar gegroeide geliefden
Om jou lijd ik en ga ik dood
Ik vind je niet, ik begrijp je niet
Ik hou van je en haat je zonder reden
Hart... Wanneer ben je moe
Van onze dode hoop
Wanneer stop je, hart?
In deze strijd, deze pijn
Zing en huil ik van blijdschap
Ik ben gelukkig en ellendig
Wat een lot heb jij, mijn borst
Dat je nooit tevreden bent
Dat je alles geeft... En niets hebt
De ijzige eenzaamheid
Die jij me geeft, hart
Is geen leven en geen dood
Het is helderheid, waanzin
Om in je eigen lot te lezen
Zonder de kans om het te veranderen