Fado Da Saudade
Eu canto o fado pra mim
Abre-me as portas que dão
Do coração cá pra fora
E a minha dor, sem ter fim
Que está naquela prisão
Sai da prisão, vai-se embora
Ó minha dor, sem o amargo do teu pranto
Não cantava como canto
No meu canto amargurado
Ó meu amor, que és a dor que eu sofro e choro
Afinal, ó dor que adoro,
É por ti que eu canto fado!
Eu canto o fado pra mim
Já o cantei pra nós dois
Mas isso foi no passado
Já que assim é, seja assim
Já me esqueceste, depois
Já cada qual tem seu fado
O mais feliz é o teu, tenho a certeza
É o fado da pobreza
Que nos leva à felicidade
Se Deus o quis, não te invejo essa conquista
Porque o meu é mais fadista
É o fado da saudade
Fado Van Verlangen
Ik zing de fado voor mezelf
Open de deuren die leiden
Van het hart naar buiten
En mijn pijn, zonder einde
Die zit in die gevangenis
Kom uit de gevangenis, ga maar weg
O mijn pijn, zonder de bitterheid van jouw tranen
Zou ik niet zingen zoals ik zing
In mijn treurige zang
O mijn liefde, die de pijn is die ik lijd en huil
Uiteindelijk, o pijn die ik aanbid,
Is het voor jou dat ik fado zing!
Ik zing de fado voor mezelf
Heb het al voor ons twee gezongen
Maar dat was in het verleden
Als het zo is, laat het zo zijn
Je bent me al vergeten, daarna
Heeft ieder zijn eigen fado
De gelukkigste is die van jou, dat weet ik zeker
Het is de fado van de armoede
Die ons naar geluk leidt
Als God het zo heeft gewild, ben ik niet jaloers op die overwinning
Want de mijne is meer fado-achtig
Het is de fado van verlangen