Marcha Da Mouraria
Mouraria garrida, muito presumida
Muito requebrada
Com seu todo galdério
Seu ar de mistério
De moura encantada
É como um livro de novela
Onde o amor é lume
E o ciúme impera
Ao abrir duma janela
Aparece o vulto
Daquela Severa
A marcha da Mouraria
Tem o seu quê de bairrista
Certos laivos de alegria
É a mais boêmia
É a mais fadista
Anda toda encantada
De saia engomada
Blusinha de chita
É franzina, pequena
Gaiata, morena
Cigana e bonita
Tem a guitarra pra gemer
Um amor sublime
Que nunca atraiçoa
Este bairro deve ser
O lindo ou mais castiço
Da velha Lisboa
Mouraria March
Mouraria, zo trots en vol van zichzelf
Heel verleidelijk
Met haar hele charme
Haar mysterieuze uitstraling
Van een betoverde vrouw
Het is als een roman
Waar de liefde vlamt
En de jaloezie heerst
Als je een raam opent
Verschijnt de schaduw
Van die strenge vrouw
De mars van Mouraria
Heeft iets van een buurtgevoel
Bepaalde flarden van vreugde
Het is de meest bohemien
Het is de meest fadista
Ze loopt helemaal betoverd
In een gestreken rok
Met een blousje van chintz
Ze is tenger, klein
Speels, bruin
Zigeunerin en mooi
Ze heeft de gitaar om te zuchten
Een sublieme liefde
Die nooit verraadt
Deze buurt moet wel zijn
De mooiste of meest authentieke
Van het oude Lissabon