395px

Zonder Reden

Amália Rodrigues

Sem Razão

Meu amor, não me perguntes o motivo
Da paixão que me tortura
A verdadeira paixão não tem razão
Nem se procura
É desgosto ou felicidade que chega
Em qualquer altura

Por que gostei de ti? Não sei!
Pois nada fiz pra'ra que te queira
Se o amor me perdeu
Que culpa tenho eu
De querer-te, desta maneira?

O amor não anda às ordens de ninguém
Aparece de surpresa
Só sei que assim que te vi
Olhei para ti e fiquei presa
Neste mundo ninguém sabe
Do amor a natureza!

Ninguém sabe onde mora a sorte
Nem se adivinha o mau castigo
E o amor, quando vem
Não sabemos também
A sorte que traz consigo

E o amor, quando vem
Não sabemos também
A sorte que traz consigo

Zonder Reden

Mijn liefde, vraag me niet naar de reden
Van de passie die me kwelt
Echte liefde heeft geen reden
En is niet te zoeken
Het is verdriet of geluk dat komt
Op elk moment

Waarom ik van jou hield? Ik weet het niet!
Want ik deed niets om je te willen
Als de liefde me verliet
Wat is mijn schuld
Dat ik je zo wil?

Liefde staat niet onder iemands bevel
Het komt onverwacht
Ik weet alleen dat zodra ik je zag
Ik naar je keek en gevangen was
In deze wereld weet niemand
Wat de natuur van de liefde is!

Niemand weet waar het geluk woont
Of kan het slechte lot voorspellen
En de liefde, als die komt
Weten we ook niet
Wat voor geluk ze meebrengt

En de liefde, als die komt
Weten we ook niet
Wat voor geluk ze meebrengt

Escrita por: Fernando Farínha