395px

Vleugel van de Wind

Amália Rodrigues

Asa do Vento

Sou charneca sou monte, brisa a correr ligeira
Sou água fresca a correr na fonte
Sou rosa da roseira

Sou o cheiro das flores, fé do meu pensamento
Filha d'amores, irmã das dores
Sou mãe do sofrimento

Tenho no peito um pássaro encarnado
Que anda sem jeito, a mim amarrado

Sou charneca sou monte, sou noite enluarada
Flor de alecrim, ramo de jasmim
Sou papoila encarnada

Sou flor de primavera, sou sonho de verão
Planície aberta, praia deserta
Que espera a tua mão

Coração fruto que é maduro e verde
Meu choro enxuto, dor que se não perde

Sou charneca sou monte, sou manhã perfumada
Planície aberta, praia deserta
Sou ilha abandonada

Sou charneca sou monte, verde fruta colhida
Erva cidreira, mansa oliveira
Sou lágrima perdida

Asa de vento, inimiga da sorte
Roseira brava, não há quem me corte

Vleugel van de Wind

Ik ben heide, ik ben berg, bries die snel voorbij waait
Ik ben vers water dat stroomt uit de bron
Ik ben een roos van de rozenstruik

Ik ben de geur van bloemen, geloof van mijn gedachten
Dochter van de liefde, zus van de pijn
Ik ben de moeder van het lijden

Ik heb in mijn borst een vurige vogel
Die onhandig rondfladdert, aan mij gebonden

Ik ben heide, ik ben berg, ik ben een maanverlichte nacht
Rozemarijnbloem, tak van jasmijn
Ik ben een vurige klaproos

Ik ben een lentebloem, ik ben een zomerdroom
Open vlakte, verlaten strand
Dat wacht op jouw hand

Hart, vrucht die rijp en groen is
Mijn tranen zijn droog, pijn die niet verdwijnt

Ik ben heide, ik ben berg, ik ben een geurige ochtend
Open vlakte, verlaten strand
Ik ben een verlaten eiland

Ik ben heide, ik ben berg, groene vrucht geplukt
Citroengras, zachte olijfboom
Ik ben een verloren traan

Vleugel van de wind, vijand van het geluk
Woeste rozenstruik, niemand die me kan snijden

Escrita por: Amália Rodrigues / Carlos Gonçalves