Fado de Saudade
Fado da Saudade
Eu canto o fado pra mim
Abre-me as portas que dão
Do coração cá pra fora
E a minha dor sem ter fim
Que está naquela prisão
Sai da prisão, vai-se embora
O, minha voz,
Sem o amargo do teu pranto
Não cantava como canto
No meu canto amargurado
O, meu amor
Que és a dor que eu sofro e choro?
Afinal, a dor que adoro
É por ti que eu canto o fado!
Eu canto o fado pra mim
Já o cantei pra nós dois
Mas isso foi no passado
Já que assim é, seja assim
Já me esqueceste depois
Já cada qual tem seu fado
O mais feliz é o teu, tenho a certeza
É o fado da pobreza
Que nos leva à felicidade
Se Deus o quis
Não te invejo essa conquista
Porque o meu é mais fadista
É o fado da saudade
Fado van de Verlangen
Fado van de Verlangen
Ik zing de fado voor mezelf
Open de deuren die leiden
Van het hart naar buiten toe
En mijn pijn zonder einde
Die in die gevangenis zit
Komt uit de gevangenis, gaat weg
Oh, mijn stem,
Zonder de bitterheid van jouw tranen
Zou ik niet zingen zoals ik zing
In mijn treurige zang
Oh, mijn liefde
Die de pijn is die ik lijd en huil?
Uiteindelijk, de pijn die ik aanbid
Is voor jou dat ik de fado zing!
Ik zing de fado voor mezelf
Heb het al voor ons twee gezongen
Maar dat was in het verleden
Als het zo is, laat het zo zijn
Je bent me al vergeten
Iedereen heeft zijn eigen fado
De gelukkigste is die van jou, dat weet ik zeker
Het is de fado van de armoede
Die ons naar geluk leidt
Als God het zo heeft gewild
Benijd ik je die overwinning niet
Want de mijne is meer fado-achtig
Het is de fado van de verlangen