395px

Vraag Niet Te Veel Van Het Leven

Amália Rodrigues

Não Peças Demais À Vida

Não peças demais à vida
Aceita o que ela te deu
Uma janela florida
Mostra a cor de todo o céu

Afinal a felicidade
Cabe num rosto a sorrir
Ai de quem sente a ansiedade
De viver sempre a pedir

Não peças demais à vida
Aceita o que ela te dá
Porque a ambição desmedida
Faz-nos querer o que não há

E não há sinceramente
Maneira de ser feliz
P'ra quem quer constantemente
Ser mais feliz do que quis

Não peças demais à vida
E aceita o que ela te der
Às vezes basta a guarida
Dum abraço de mulher

Num sorriso de criança
Ou no sol quente a brilhar
Existe um tesouro de esperança
Que ninguém pode comprar

Se afinal basta a guarida
D'um abraço de mulher
Não peças demais à vida
E aceita o que ela te der

Vraag Niet Te Veel Van Het Leven

Vraag niet te veel van het leven
Accepteer wat het je geeft
Een bloeiende vensterbank
Toont de kleur van de hele lucht

Uiteindelijk past geluk
In een glimlachend gezicht
Wee degene die de angst voelt
Om altijd te blijven vragen

Vraag niet te veel van het leven
Accepteer wat het je geeft
Want ongebreidelde ambitie
Laat ons verlangen naar wat er niet is

En er is oprecht geen manier
Om gelukkig te zijn
Voor wie constant wil
Gelukkiger zijn dan hij ooit wilde

Vraag niet te veel van het leven
En accepteer wat het je geeft
Soms is het genoeg om te schuilen
In een omhelzing van een vrouw

In de glimlach van een kind
Of in de warme zon die straalt
Is er een schat van hoop
Die niemand kan kopen

Als het uiteindelijk genoeg is om te schuilen
In een omhelzing van een vrouw
Vraag niet te veel van het leven
En accepteer wat het je geeft

Escrita por: Álvaro Duarte Simões