395px

De Woonkamer

Amanda Palmer

The Living Room

Forty-seven strings are pulled
By this angelic "beating" girl
And it breaks our hearts to hear
The music that comes out of her.
Shoulders hang on folded chairs
This will be our church tonight
We have dug out foxholes here
Not an atheist in sight.
Laughing shaking taking oaths
Breaking sacramental cups
We pour the magic in our coats
Thinking it can leave with us.

But it's the wrong way out
20 steps but it's so harming
When they talk out loud
Bend to brace your fingers on me

I've been breathing evil air
Sharing needles with the sky
Looking up remembering
Regina said they're just old light.
But you somehow understood
My oversaturated skin
You held your hand up to my neck
And played me like a theremin
I see london i see france
And all the things that we won't do
And if i never leave this chair
Maybe i can go with you.

But it's a long way out
20 steps but it's so harming
When they talk out loud
Bend to brace your fingers on me
It's a long way out
Past the bar and past the awning
Past the easy crowd
Back into the end

We have found our solace here
In this unexpected place
Like a startled, dying man
Kneels in prayer just in case
And while the night sky sadly lit
All that you were sleeping through
Death took my friend benjamin
But he left his keys with you
So I'll kiss the air instead
As not to disturb your sleep
And if you never wake my love
Maybe you can come with me

But it's a long way out
Twenty steps but its so harming
When they talk out loud
Bend to brace your fingers on me
It's a long way out
Past the bar and past the awning
Past the easy crowd
Back into the end of harmony
Back into the end of harmony
Back into the end of harmony
Back into the end

De Woonkamer

Vierenveertig snaren worden getrokken
Door dit engelachtige 'kloppende' meisje
En het breekt ons hart om te horen
De muziek die uit haar komt.
Schouders hangen op gevouwen stoelen
Dit wordt onze kerk vanavond
We hebben hier foxholes gegraven
Geen atheïst in zicht.
Lachen, schudden, eed afleggen
Heilige bekers breken
We gieten de magie in onze jassen
Denken dat het met ons mee kan gaan.

Maar het is de verkeerde uitgang
Twintig stappen, maar het doet zo'n pijn
Als ze hardop praten
Buig om je vingers op mij te steunen

Ik heb slechte lucht ingeademd
Deel naalden met de lucht
Kijk omhoog, herinnerend
Regina zei dat het gewoon oud licht is.
Maar jij begreep op de een of andere manier
Mijn verzadigde huid
Je hield je hand op mijn nek
En speelde me als een theremin
Ik zie Londen, ik zie Frankrijk
En al die dingen die we niet zullen doen
En als ik nooit uit deze stoel kom
Misschien kan ik met jou gaan.

Maar het is een lange weg naar buiten
Twintig stappen, maar het doet zo'n pijn
Als ze hardop praten
Buig om je vingers op mij te steunen
Het is een lange weg naar buiten
Voorbij de bar en voorbij de luifel
Voorbij de gemakkelijke menigte
Terug naar het einde

We hebben onze troost hier gevonden
In deze onverwachte plek
Als een geschrokken, stervende man
Neemt hij de knie in gebed, voor het geval dat
En terwijl de nachtelijke lucht treurig verlicht
Alles wat jij aan het slapen was
De dood nam mijn vriend Benjamin
Maar hij liet zijn sleutels bij jou achter
Dus ik kus de lucht in plaats daarvan
Om je slaap niet te verstoren
En als je nooit wakker wordt, mijn lief
Misschien kun je met me meegaan

Maar het is een lange weg naar buiten
Twintig stappen, maar het doet zo'n pijn
Als ze hardop praten
Buig om je vingers op mij te steunen
Het is een lange weg naar buiten
Voorbij de bar en voorbij de luifel
Voorbij de gemakkelijke menigte
Terug naar het einde van de harmonie
Terug naar het einde van de harmonie
Terug naar het einde van de harmonie
Terug naar het einde.