Galicia Calidade
krais,krais¡Representando Galicia!
Esquibando charcos,
micrófonos mojados,
en las calles bajo lluvias con las botas empapadas.
Tardes grises,
noches frías,
botelladas cotidianas,
¡La Coruña es la provincia!
Galicia: Tierra de sueños.
Los bares son dueños de los perros callejeros
que habitan la región de las meigas.
Pueblo tras pueblo,
os ríos, as fontes ¿sabes?
¡Represento lo que siento por Galicia calidade!
Cerca del mar viví,
desde que era un niño,
pillando grandes ciegos.
Nuestro vino el Albariño
¡un buen vino para el frío!
Y el abuelo de la boina
sabe más que nadie la cuestión meteorológica.
Gente inteligente,
aqui en el noroeste,
importantes músicos,
instrumentos típicos de norte a sur.
¡Y la gaita sonando mientras ondea la bandera blanquiazul!
En autobus por:
Coruña, Vigo,
Lugo, Orense.
¡Ámbito kinitoh y Galicia asta la muerte!
¿Viste? Las caras muy alegres,
aunque el cielo este triste...
y eso solo pasa aquí,
y un paraguas siempre a mano
¡acompañado de un buen whisky!
Aqui no hay crisis,
porque una buena queimada
¡y las brujas no se acercan!
¡Recuerda! las cosas como rosas,
¡yo lo veo todo como tojos,
y los clavo en vuestros ojos!
Miles de gallegos empuñaron nuestro cántico,
y yo sigo rulando a los pies del mar Atlántico
y a fundir el plástico.
¡Es tierra comunista!
Llena de artistas, emigrantes de Galicia
¡Suerte en vuestra vida
despues de haber partido de la tierra prometida!
Piedras mojadas,
Santiago de Compostela,
que la vida en este asfalto se congela.
Elas xa se encargan de vende-la miña sorte,
campos verdes, marisco (¡Finisterre!).
Costa da morte
La Coruña bajo nubes,
la ciudad de las luces,
¡creces tres veces en este océano de peces de colores!
Gaviotas, playas,
torres de Hércules
¡necesitas colegas que te den licores!
Mejor es
que te mejores, a realidade
non é casualidade
¡Ben Galicia é calidade!
Riazor,
a ola que rompe na cidade,
van de sabios labios que saben a Dios,
míos ríos de ritmos,
nós ímonos de bares.
Las calles de los vinos, aldeas, centollos, verdes lares...
¿Que din os rumorosos na costa verdencente?
¡Es evidente que Galicia mueve gente!
Galicia, mi gente,
mi corazón, mi mente,
mi alma aquí arriba permanece caliente,
en la punta del país fumando hachís,
observando este cielo siempre de color gris.
En Galicia Calidade,
en sitios de bondade,
en Lugo y Santiago, hacen buen rap y yo lo hago.
En Orense y Ferrol también ¡con poco sol!
¡Nunca metas a nadie a hacer el mongol!
Pontevedra y Vigo siguen reales
y yo lo sigo entregándome al Hip-Hop
y a los Be Boys que estan conmigo
desde la Gallaecia, la que Dan y Kos aprecian.
Por fascistas franquistas tachada de tierra necia...
Aqui sigo rapeando,
fumando y privando con Kain
y Krais borracho caminando.
Y este poema casi ha acabao en el charco de este lado
se lo dedico a Jorge Aldeao...
Que sé que te a gustao.
Galicië Kwaliteit
krais, krais! ¡Ik vertegenwoordig Galicië!
Uit de plassen springen,
natte microfoons,
op de straten onder de regen met doorweekte laarzen.
Grijze middagen,
koude nachten,
dagelijkse drankgelagen,
¡La Coruña is de provincie!
Galicië: Land van dromen.
De bars zijn de baas over de straathonden
die de regio van de heksen bewonen.
Dorp na dorp,
de rivieren, de bronnen, weet je?
¡Ik vertegenwoordig wat ik voel voor Galicië kwaliteit!
Dichtbij de zee heb ik geleefd,
sinds ik een kind was,
met grote blinde vangen.
Onze wijn, de Albariño,
¡een goede wijn voor de kou!
En de opa met de baret
weet meer dan wie dan ook over het weer.
Slimme mensen,
hier in het noordwesten,
belangrijke muzikanten,
typische instrumenten van noord naar zuid.
¡En de doedelzak klinkt terwijl de blauw-witte vlag wappert!
Met de bus door:
Coruña, Vigo,
Lugo, Orense.
¡Kinitoh sfeer en Galicië tot de dood!
Zag je? De gezichten zijn heel vrolijk,
ook al is de lucht treurig...
en dat gebeurt alleen hier,
en altijd een paraplu bij de hand
¡vergezeld van een goede whisky!
Hier is er geen crisis,
want een goede queimada
¡en de heksen komen niet dichterbij!
¡Vergeet niet! de dingen als rozen,
¡ik zie alles als doorns,
en ik steek ze in jullie ogen!
Duizenden Galiciërs hieven ons lied,
en ik blijf rollen aan de voeten van de Atlantische oceaan
en plastic smelten.
¡Het is communistische grond!
Vol met artiesten, emigranten uit Galicië
¡Geluk in jullie leven
na het verlaten van het beloofde land!
Natte stenen,
Santiago de Compostela,
dat het leven op dit asfalt bevriest.
Zij zorgen al voor mijn geluk,
groene velden, zeevruchten (¡Finisterre!).
Costa da Morte
La Coruña onder wolken,
de stad van de lichten,
¡je groeit drie keer in deze oceaan van kleurrijke vissen!
Meeuwen, stranden,
torens van Hercules
¡je hebt vrienden nodig die je sterke drank geven!
Beter is
dat je beter wordt, de realiteit
is geen toeval
¡Ja, Galicië is kwaliteit!
Riazor,
de golf die breekt in de stad,
komen van wijze lippen die naar God smaken,
mijn rivieren van ritmes,
wij gaan van bars.
De straten van de wijnen, dorpen, krabben, groene huizen...
Wat zeggen de roddelaars aan de groene kust?
¡Het is duidelijk dat Galicië mensen in beweging brengt!
Galicië, mijn mensen,
mijn hart, mijn geest,
mijn ziel blijft hierboven warm,
op de punt van het land, blowend hasj,
het altijd grijze hemel observerend.
In Galicië Kwaliteit,
in plaatsen van goedheid,
in Lugo en Santiago, maken ze goede rap en ik doe het ook.
In Orense en Ferrol ook ¡met weinig zon!
¡Steek nooit iemand aan om de mongool uit te hangen!
Pontevedra en Vigo blijven echt
en ik blijf me overgeven aan Hip-Hop
en aan de B-Boys die bij me zijn
vanaf de Gallaecia, die Dan en Kos waarderen.
Door fascistische franquisten bestempeld als een dom land...
Hier blijf ik rappen,
fummelen en feesten met Kain
en Krais dronken aan het wandelen.
En dit gedicht is bijna geëindigd in de plas aan deze kant
ik wijd het aan Jorge Aldeao...
Want ik weet dat je het leuk vond.