Hola y Adiós
[Parte 1 - Hola]
Hola me presento
Espero que mi sonrisa tape lo que llevo dentro
Que no notes mi tormento
Que tú no tienes culpa de lo que me hicieron hace mucho tiempo
Que solo verte me he puesto contento
Que quiero que pienses que soy de los que vive el momento
Voy a ser perfecto, aunque estos miedos no me dejen darte todo lo tengo
Llevo preparadas mil preguntas diferentes
Busco sorprenderte, no quiero ser como el resto
Si tiemblo es porque dudo entre ser chulo o ser modesto
Siendo yo me ha ido tan mal que te juro que empequeñezco
Y tú eres tan, no sé hacer esto
Puedo invitarte a algo invito yo y así me suelto
Que quieres tomar que te lo acerco
Cuéntame tu vida yo si voy a estar atento
Cuéntame tus sueños, cuéntame tus fantasías
Cuéntame tus penas, cuéntame tus alegrías
Igual las mías se parecen, igual yo soy por fin esa persona que mereces
No sé a veces
La gente conecta de repente
Y encuentra en personas lo que quiso encontrar siempre
No digo que yo sea ese
Pero mis nervios se están yendo cada vez que te enrojeces
Cuantas horas llevamos hablando
Cuantas horas sonriendo, cuantas horas escuchando
No me saques a bailar que voy a perder mi encanto
A mí también me gusta como besas, aunque no lo diga tanto
Soy un tonto blando, pensando por dentro si es real o estoy soñando
Ya sabes que llevo temblando desde que te vi en la cola
Creo que me gustas desde antes de decirte:
Hola
[Parte 2 - Adiós]
Nunca me despedí
Te juro que ese día no encontraba las palabras para ti
Buscaba las exactas, pero no las encontraba
Era como subir la ladera por donde hay lava
Pero fui feliz contigo, tal vez fuiste un abrigo
Tal vez tu ombligo mi casa encantada
Tal vez no supe explicarte que me muero sin ti
Tal vez me tapé la boca y no me viste sonreír
Pero lo hacía, me vino grande la alegría
No siempre tiene uno lo que pretendía
Me acuerdo del metro, de la Gran Vía
De las luces navideñas decorando cada esquina
Mi abrigo de plumón, la línea de tus ojos
Mi ron, tu puerto de indias con frutos rojos
Antes te miraba de reojo como a un Dios
Ahora lo que miro son tus fotos
Adiós
Y tú ya sabes que yo voy a estar aquí
Después de conocerte donde voy a ir
No conozco un sitio que me haga feliz
Que no vaya de tus piernas hasta tu nariz
Y tú ya sabes que yo voy a estar aquí
Después de conocerte donde voy a ir
No conozco un sitio que me haga feliz
Que no vaya de tus piernas hasta tu nariz
Nunca me despedí
Te juro que lo hice en una carta que jamás te di
Yo quería recorrer cada rincón de tu cuerpo
Pero a un niño de pueblo le queda grande Madrid
¿Tú recuerdas como me abrazabas?
¿Recuerdas la voz que ponías cuando llamabas?
Parecías una niña ilusionada, y lo estabas
Y yo también pero siempre callaba
Hoy me torturo con eso
No puedo volver atrás, pero escribirte alivia el peso
Olvidé ser divertido y más travieso
Estaba tan nervioso que fallé te lo confieso
Pero eso quedó lejos, como tú y yo en el espejo
Sacándonos fotos sin complejos
Los primeros vencejos que aprendieron a volar de dos en dos
Hoy vuelan solitos
Adiós
Adiós y gracias por cada segundo
Adiós mi mundo, adiós mi rumbo, mi locura
Hoy me tumbo donde te besaba a oscuras
Feliz de que me hicieras creer de nuevo a estas alturas
No me debes nada ni yo a ti tampoco
El amor no siempre gana y menos cuando es entre locos
Pero gracias por el tramo compartido
Prometo recordarte y estar siempre agradecido
Pero ahora déjame llorar
O es que vas a decirme que debo hacer hasta el final
Déjame llorar al menos antes de saltar
Del abismo que produce imaginarme que no volverás
Déjame llorar te he dicho
Es como si alguien muere, pero no hay ni cuerpo ni hay nicho
Porque está vivo y se ha ido por que ha querido
Pero tienes que echarlo de menos como a un fallecido
Y tú ya sabes que yo voy a estar aquí
Después de conocerte donde voy a ir
No conozco un sitio que me haga feliz
Que no vaya de tus piernas hasta tu nariz
Y tú ya sabes que yo voy a estar aquí
Después de conocerte donde voy a ir
No conozco un sitio que me haga feliz
Que no vaya de tus piernas hasta tu nariz
Y tú ya sabes que yo voy a estar aquí
Después de conocerte donde voy a ir
No conozco un sitio que me haga feliz
Que no vaya de tus piernas hasta tu nariz
Y tú ya sabes que yo voy a estar aquí
Después de conocerte donde voy a ir
No conozco un sitio que me haga feliz
Que no vaya de tus piernas hasta tu nariz
Adiós
Hallo en Vaarwel
[Deel 1 - Hallo]
Hallo, ik stel me voor
Ik hoop dat mijn glimlach verbergt wat ik van binnen voel
Dat je mijn pijn niet opmerkt
Dat jij er niet voor verantwoordelijk bent voor wat me lang geleden is overkomen
Alleen al jou te zien maakt me blij
Ik wil dat je denkt dat ik iemand ben die in het moment leeft
Ik ga perfect zijn, ook al laten deze angsten me niet alles geven wat ik heb
Ik heb duizend verschillende vragen voorbereid
Ik wil je verrassen, ik wil niet zijn zoals de rest
Als ik trillen, is het omdat ik twijfel of ik stoer of bescheiden moet zijn
Als mezelf zijn gaat zo slecht dat ik je beloof dat ik krimp
En jij bent zo, ik weet niet hoe ik dit moet doen
Ik kan je iets aanbieden, ik nodig je uit en zo kom ik los
Wat wil je drinken? Ik breng het je
Vertel me je leven, ik zal goed opletten
Vertel me je dromen, vertel me je fantasieën
Vertel me je verdriet, vertel me je vreugde
Misschien lijken de mijne erop, misschien ben ik eindelijk die persoon die je verdient
Ik weet het soms niet
Mensen verbinden soms ineens
En vinden in anderen wat ze altijd al zochten
Ik zeg niet dat ik dat ben
Maar mijn zenuwen verdwijnen elke keer dat je bloost
Hoeveel uren hebben we al gepraat?
Hoeveel uren hebben we gelachen, hoeveel uren hebben we geluisterd?
Haal me niet de dansvloer op, want dan verlies ik mijn charme
Ik vind ook hoe je kust leuk, ook al zeg ik het niet vaak
Ik ben een zachte idioot, denkend van binnen of het echt is of dat ik droom
Je weet dat ik al trilde sinds ik je in de rij zag
Ik denk dat ik je leuk vond nog voordat ik je zei:
Hallo
[Deel 2 - Vaarwel]
Ik heb me nooit afscheid genomen
Ik zweer je dat ik die dag de woorden niet voor je kon vinden
Ik zocht naar de juiste, maar kon ze niet vinden
Het was als het beklimmen van een helling waar lava is
Maar ik was gelukkig met jou, misschien was je een schuilplaats
Misschien was je navel mijn betoverde huis
Misschien wist ik niet uit te leggen dat ik zonder jou sterf
Misschien hield ik mijn mond en zag je me niet glimlachen
Maar dat deed ik, de vreugde was te groot voor me
Je krijgt niet altijd wat je wilt
Ik herinner me de metro, de Gran Vía
De kerstverlichting die elke hoek versierde
Mijn donsjas, de lijn van je ogen
Mijn rum, jouw haven met rode vruchten
Vroeger keek ik stiekem naar je als naar een God
Nu kijk ik naar je foto's
Vaarwel
En je weet al dat ik hier zal zijn
Na je ontmoet te hebben, waar ga ik heen?
Ik ken geen plek die me gelukkig maakt
Die niet van je benen naar je neus gaat
En je weet al dat ik hier zal zijn
Na je ontmoet te hebben, waar ga ik heen?
Ik ken geen plek die me gelukkig maakt
Die niet van je benen naar je neus gaat
Ik heb me nooit afscheid genomen
Ik zweer je dat ik het deed in een brief die ik je nooit gaf
Ik wilde elk hoekje van je lichaam verkennen
Maar voor een jongen uit het dorp is Madrid te groot
Herinner je je nog hoe je me omarmde?
Herinner je je de stem die je gebruikte als je belde?
Je leek een opgewonden meisje, en dat was je ook
En ik ook, maar ik zweeg altijd
Vandaag kwel ik mezelf met dat
Ik kan niet terug, maar je schrijven verlicht de last
Ik vergat leuk en ondeugend te zijn
Ik was zo nerveus dat ik faalde, dat geef ik toe
Maar dat is ver weg, zoals jij en ik in de spiegel
Foto's van ons zonder schaamte
De eerste zwaluwen die leerden vliegen in paren
Vliegen nu alleen
Vaarwel
Vaarwel en bedankt voor elke seconde
Vaarwel mijn wereld, vaarwel mijn koers, mijn gekte
Vandaag lig ik waar ik je in het donker kuste
Blij dat je me weer liet geloven op deze hoogte
Je hoeft me niets te verschuldigen, ik jou ook niet
De liefde wint niet altijd, vooral niet als het tussen gekken is
Maar bedankt voor het gedeelde stuk
Ik beloof je te herinneren en altijd dankbaar te zijn
Maar laat me nu huilen
Of ga je me vertellen wat ik moet doen tot het einde?
Laat me huilen, tenminste voordat ik spring
In de afgrond die het me geeft om me voor te stellen dat je niet terugkomt
Laat me huilen, dat heb ik gezegd
Het is alsof iemand sterft, maar er is geen lichaam en geen graf
Omdat hij leeft en is gegaan omdat hij dat wilde
Maar je moet het missen zoals een overledene
En je weet al dat ik hier zal zijn
Na je ontmoet te hebben, waar ga ik heen?
Ik ken geen plek die me gelukkig maakt
Die niet van je benen naar je neus gaat
En je weet al dat ik hier zal zijn
Na je ontmoet te hebben, waar ga ik heen?
Ik ken geen plek die me gelukkig maakt
Die niet van je benen naar je neus gaat
En je weet al dat ik hier zal zijn
Na je ontmoet te hebben, waar ga ik heen?
Ik ken geen plek die me gelukkig maakt
Die niet van je benen naar je neus gaat
En je weet al dat ik hier zal zijn
Na je ontmoet te hebben, waar ga ik heen?
Ik ken geen plek die me gelukkig maakt
Die niet van je benen naar je neus gaat
Vaarwel