Vida
Primero naces, no sabes cómo, pero lo haces
Mientras tus padres se preparan, no se ven capaces
Uno más en casa, habrá que hacer encajes
Se acabaron los derroches, ese coche, los viajes
Ellos te quieren y aún no te conocen
Para ti solo son voces y caras que reconoces
Pero están pintando un cuarto entero para ti
Como si fueran pintores o algo así
Es lo que tiene ser feliz, no hay que darle vueltas
Estarás echando a andar y no se habrán dado ni cuenta, y
Tocará el colegio, las rabietas, el estrés
Los abuelos haciendo de padres por segunda vez
Los deberes, las obligaciones
Ya sé que te parecen muchas, y eso le hace gracia a los mayores
Ya lo entenderás, no es el momento
Lo que a ti te hace sufrir es importante si lo llevas dentro
Te tienen que escuchar, darte tu tiempo
La comunicación no es el final sino el cimiento, y
Mientras papá y mamá discuten por agotamiento
Tú estás esperando el timbre pa salir del centro
Empiezan los primeros colegas, la plaza
Los yo ya soy mayor para volver tan pronto a casa
El amor aún no preocupa, aunque se acerca
Están esas miradas que te hacen pasar vergüenza
Si te preguntan, no quieres hablar del tema amor
Conocerá el dolor más adelante, no hay problema
La ropa es importante ahora
La gente es muy cruel con el que no viste a la moda, y
También te fijas en tu cuerpo
No quieres ser el saco de boxeo de esos tontos del colegio, y
Te sientes raro y tienes una bomba dentro
Porque empiezas a tener sentimientos sin entenderlos
Y llegó el miedo y la tristeza en un momento, y
Te hablan de futuro, pero tú aún lo ves muy lejos
En casa exigen igual que el maestro
Ya nadie te pregunta: ¿Cómo estás?, ¿estás contento?
Ahora toca decidir en tiempo récord
Aunque le des vueltas y no te guste nada en concreto
Porque el tiempo va más rápido que el viento, y
Dicen que en algo hay que ser experto, y
Tú estás pensando en el amor y el sexo, y en cuándo hacerlo
Sé que estás pensando porque estás a punto de tenerlo, y
Dicen que la primera vez es especial
Por eso buscas que sea con ese alguien especial, ¿verdad?
Intentas que sea perfecto y sale regular
Pero bueno, te quitas el peso de la sociedad
Y es que hay algo raro en esto
Como si por ser primero, fueras algo más que el resto, y
Llegó el momento de pagarte tus salidas
Tus idas y venidas, tus ligues, tus movidas
Llegar nervioso al primer curro
Intentar hacerlo bien y que te griten a menudo, y
Tener un nudo en la garganta cada vez que te levantas
Porque no te llena lo que haces, pero por dinero aguantas
Y eso que aún estás solo, imagínate
Lo que aguantaban tus padres en el trabajo cuando eras bebé
Y estás mirando casas, no sé qué pasa
Pero todo lo que estaba tan lejos se te abalanza
Ya no estará mamá contigo, ni papá tampoco
Ahora te llamarán para ver qué tal todo, y
Sentirás nostalgia en algún momento
Porque sentirás que necesitan verte y tú no sacas tiempo, y
No lo merecen porque siempre te lo dieron
Pero sientes que te tienes que centrar en ti primero
Nos volvemos egoístas, no entendemos
Que cuando un abuelo muere, muere un padre para ellos
Que solo somos pasajeros
Y que ahora que se fueron tienes cuatro estrellas nuevas en el cielo
Cuesta vivir sin los abuelos, aceptar la muerte
Pero de algún modo los recuerdas siempre
Son la vejez que estuvo enfrente
Recordándote que ni la piel más suave dura eternamente
Ahora toca superarlo y que te centres
Ellos querrían que te mantuvieras fuerte
Que ayudaras a los tuyos sin perderte
Y que tuvieras un bonito recuerdo de lo que fueron en tu mente
Pero se hace difícil sin ellos
Qué bonito es conocerlos, qué difícil perderlos
Qué difícil que la parca llame a la puerta de casa, y
Se lleve a los nuestros cuando le plazca, y
Tienes que seguir, cabeza alta, cabeza firme
Te tienes que convertir en esos héroes del cine
Seguir andando aunque nadie te anime, y
Seguir creyendo en tus planes, aunque la vida muchas veces los arruine
Y justo en ese momento en que andas más lento
Llega alguien que te hace sentir más especial que el resto
Te hace sentir a secas, ¿qué está pasando?
Yo creo que te estás enamorando, y
Lo notaste tan fuerte como un tornado
Que trajo viento fresco y se llevó todo lo malo
De repente la vida trajo un regalo
Esa persona con la que quedas en casa un día nublado
Esa persona con la que todo tiene sentido
Por eso le dirás: ¿Te atreves a vivir conmigo?
Una mudanza con las ganas de un niño
Sientes que estás tan a salvo que ya no sientes peligro, y
Te sientes vivo y fuerte, nunca estuviste mejor
Pero no olvides que sin sacrificio no funciona ni el amor
No olvides que el amor es una flor
Y que o la riegas a diario, o lo verás decir adiós
No olvides que es cosa de dos
Y que o consigues que te admire cada díam o se acabó
Disfrútalo de corazón, eso es lo más importante que hay
Vivir cada momento sin pensar si habrá un final
Ahora toca viajar, conocer mundo
Perderse en sus ojos, que las horas sean segundos
Pensar en un futuro juntos, conjunto
Empatizar para avanzar, no vale con amar y punto
¿Estáis pensando en agrandar la familia?, menudo asunto
Da miedo, pero la ilusión de hacerlo gana el pulso, ¿eh?
La cara que pondrán tus padres y los suyos
Cuando sepan que ahora empieza realmente vuestro turno
¿Estáis seguros? , eso te preguntarán
Y no es que no les haga gracia, es que ya saben de qué va
Y lo que costó educar, traer el pan, seguir un plan
Saber que casi nunca se devuelven los abrazos que se dan
Pero estarán ahí, no lo olvides en ningún momento
Ahora son nueve meses duros, pero mágicos al mismo tiempo
Cada día más cerca, más sentimientos
Y llega la primera eco y te mueres de nervios
Y es que cuando escuchas los latidos por primera vez
Se dibuja una sonrisa y se borran los miedos
Porque por mucho que creías saber
No hay nada como escucharlos en vivo y en directo
Ahora la tripa va a crecer por días
Estáis haciendo números y listas que son infinitas
Cuna, ropas, mantas, cientos de pañales
Se acabaron los derroches, ese coche, los viajes
Y estás pintando un cuarto entero y te sientes feliz
Como si fueras pintor, o algo así
De repente, el hospital
El día más brutal que vivirás, empieza a salir del portal
Llantos, ganas, te da igual
Ese día entiendes que la fuerza de una madre es algo sobrenatural
Algo especial, sobrehumano
Como cuando te dan al bebé y sientes que el mundo está en tus manos
Empieza un nuevo camino y te asusta
Poco a poco, nadie nace sabiendo cómo se educa
Empiezan las noches sin dormir, las dudas
Pero es lo normal, no confundas nervios con disputas
Y no te olvides de cuidar a tu pareja
Sé que es difícil, pero hay que buscas hueco entre rejas
Tú familia estará ahí para suplirte, y
Los abuelos haciendo de padres algún que otro finde
Coge ese tiempo y carga tus pilas
Un bebé te necesita fuerte y lleno de energía, y
Si no la tienes por momentos, no te rindas
Él cuando sonría, hará que sigas luchando otro día
Combinas el trabajo, pesa todo un poco
Te estás haciendo mayor, lo noto
Porque estás roto, pero sigues adelante
Feliz con lo que tienes, pero de ti cada día más distante
Y eso no es bueno, bájate al parque
Mientras juega el peque piensa en cómo siempre peleaste
Últimamente bajas solo con él
Como si en casa nada fuera como antes
Sé que no sabes qué ha pasado, pero aquel tornado
Que llegó en forma de amor parece que se ha terminado
Y te resistes porque estás enamorado
Pero todo está tan roto que no puedes arreglarlo
Y tú quieres, pero es cosa de los dos
Y la otra persona dijo que adiós, que se acabó, y
¿Por dónde empiezas a decirle a tu cabeza
Que el futuro que soñabas se quedó sobre una mesa?
Con dos tazas y una discusión tan dura
Que lloraste como un niño sin sus padres en la cuna
En el horizonte hay dudas
Pero llegaron los amigos que no se marcharon nunca
Serán tu refugio junto al pequeño
Amigos para siempre, protectores de tus sueños
Papá y mamá saldrán a darte lo que necesites
Y te darán consejos los días más grises
Así que carga las maletas, siéntete de nuevo
Recupera tus hobbies, baila sin miedo
Vuelve a encontrarte contigo, como una cita
En la que te das el perdón y el cariño que tú necesitas
Cada vez pasas más tiempo solo
Y aunque tu hijo te ame, ya va a su rollo
Es el momento de la calidad, no de la cantidad
Y de que sepa que cuando se caiga, tú estarás detrás
Y estás jodido por tus padres ahora
Los ves mayores, necesitan ayuda de otra persona
Qué duro es mirarlos, ver que se acaban
Las dos personas que cuando naciste te esperaban
Ahora los ves pintando tu cuarto, ¿verdad?
Ahora los ves escondiendo los regalos de Navidad
Ahora te acuerdas de todo y llega el final
Te guardarás su ropa en el armario y la olerás por recordar
Pero lo harás cuando tu hijo no mira
Él está triste por perderlos y quieres que lo asimile
Qué difícil es esa combinación
De estar roto e intentar ser el pañuelo salvador
Sé que estás en busca del valor, pero lo tienes
Después de tantas cosas, ya no hay quien te frene
Te quedan muchos años para disfrutar
De tu hijo, de amigos, de volverte a enamorar
Ya vives solo, tu hijo ya hace camino
Y aunque no llame a diario, tienes que ser positivo
Él está haciendo todo lo que tú ya hiciste
Y eso te da tanto orgullo como el día en que lo conociste, y
Te dejaron el mundo en tus manos
Pronto estará en las suyas, te han llamado para celebrarlo
Vas a ser abuelo y tú también preguntarás
¿Estáis seguros?, ¿de verdad?, ¡a luchar!
Ahora tienes más tiempo que antes
Lees más, paseas más y miras de reojo el parque
Aún quedan fuerzas pa quedar con los amigos
Y pasar el día juntos como niños de retiro
Comidas familiares, algo de gimnasio
Hay que mantenerse activo para envejecer despacio
Te sientes solo a veces, pero lo raro
Es que a la vez es lo que quieres, por fin algo de espacio
Y es que en tu mirada está lo que has pasado
Se esconde un cansancio y a la vez el brillo de lo que has logrado
De la mano con tu nieto vas
Orgulloso de contarle historias que no olvidará jamás
Os separan muchos años de vida
Pero cuando estáis jugando juntos, nadie lo diría
Olvidas cosas a menudo, y te entra ira
Porque te sientes capaz de seguir siendo el que te cuida
Pero nadie está de acuerdo contigo
Y esta semana te has perdido dos veces cuando has salido
Hablas del colegio sin ningún sentido, y
Recuerdas más lo que pasó hace años que lo que has comido
Siéntete vivo hasta que paren los latidos
Ha llegado el día de olvidar todo lo que has sufrido
Ya queda poco y los tuyos están contigo
Apretándote la mano para que marches tranquilo
¿Ves esos flashes?, son el final del camino
Que empezaste de la mano con tus padres
Ahora es momento de pensar que lo vivido
Ha sido el mejor camino porque conseguiste amarte
¿Ves esos flashes?, son el final del camino
Que seguiste sin tus padres por tus hijos
Ahora es momento de pensar que lo vivido
Ha sido el mejor camino porque lo andaste contigo
¿Ves esos flashes?, son el final del camino
Que empezaste de la mano con tus padres
Ahora es momento de pensar que lo vivido
Ha sido el mejor camino porque conseguiste amarte
¿Ves esos flashes?, son el final del camino
Que seguiste sin tus padres por tus hijos
Ahora es momento de pensar que lo vivido
Ha sido el mejor camino porque lo andaste contigo
Yaoh, el Lobo Negro
AMBKOR, hemos vuelto a hacerlo
Aquí se trata de sentir
Cada paso, cada momento
Es tu turno, yaoh
Y tú no
Leven
Eerst word je geboren, je weet niet hoe, maar je doet het
Terwijl je ouders zich voorbereiden, lijken ze niet in staat
Weer een erbij in huis, er moeten aanpassingen komen
De verspilling is voorbij, die auto, die reizen
Ze houden van je, ook al kennen ze je nog niet
Voor jou zijn ze alleen stemmen en gezichten die je herkent
Maar ze zijn een hele kamer voor je aan het schilderen
Alsof ze schilders zijn of zoiets
Dat is wat geluk met zich meebrengt, je hoeft er niet over na te denken
Je begint te lopen en ze hebben het niet eens door, en
Dan komt de school, de driftbuien, de stress
De grootouders die weer als ouders optreden
De huiswerk, de verplichtingen
Ik weet dat het veel lijkt, en dat vinden de volwassenen grappig
Je zult het begrijpen, het is nu niet het moment
Wat jou pijn doet is belangrijk als je het van binnen meedraagt
Ze moeten naar je luisteren, je tijd geven
Communicatie is niet het einde, maar de basis, en
Terwijl papa en mama discussiëren van vermoeidheid
Wacht jij op de bel om het centrum te verlaten
De eerste vrienden komen, het plein
De 'ik ben al groot genoeg' om niet zo snel naar huis te gaan
Liefde is nog geen zorg, hoewel het dichterbij komt
Die blikken die je doen blozen
Als ze je vragen, wil je niet over liefde praten
Je zult de pijn later leren kennen, geen probleem
Kleding is nu belangrijk
Mensen zijn wreed tegen wie niet modieus gekleed gaat, en
Je let ook op je lichaam
Je wilt niet de boksbal zijn van die domme kinderen op school, en
Je voelt je raar en hebt een bom binnenin
Omdat je begint gevoelens te hebben zonder ze te begrijpen
En daar kwam de angst en het verdriet in een moment, en
Ze praten over de toekomst, maar jij ziet het nog ver weg
Thuis eisen ze hetzelfde als de leraar
Niemand vraagt je meer: Hoe gaat het?, ben je gelukkig?
Nu moet je in recordtijd beslissen
Ook al denk je erover na en vind je niets echt leuk
Want de tijd gaat sneller dan de wind, en
Ze zeggen dat je ergens een expert in moet zijn, en
Jij denkt aan liefde en seks, en wanneer je het moet doen
Ik weet dat je erover nadenkt omdat je er bijna klaar voor bent, en
Ze zeggen dat de eerste keer speciaal is
Daarom zoek je iemand speciaal, toch?
Je probeert het perfect te maken, maar het gaat gemiddeld
Maar goed, je laat de druk van de maatschappij los
En er is iets vreemds aan dit alles
Alsof je door de eerste keer iets meer bent dan de rest, en
Het moment is gekomen om je uitjes zelf te betalen
Je heen en weer, je scharrels, je gedoe
Nervositeit bij je eerste baan
Proberen het goed te doen en vaak geschreeuwd worden, en
Een knoop in je keel elke keer als je opstaat
Omdat je niet vervuld bent door wat je doet, maar voor het geld volhoudt
En dat terwijl je nog alleen bent, stel je voor
Wat je ouders moesten doorstaan op hun werk toen jij een baby was
En je kijkt naar huizen, ik weet niet wat er aan de hand is
Maar alles wat zo ver weg was, komt nu op je af
Mama zal er niet meer zijn, en papa ook niet
Nu zullen ze je bellen om te vragen hoe het gaat, en
Je zult op een gegeven moment nostalgie voelen
Omdat je voelt dat ze je willen zien en jij geen tijd hebt, en
Ze verdienen het niet omdat ze altijd voor je zorgden
Maar je voelt dat je eerst op jezelf moet focussen
We worden egoïstisch, we begrijpen niet
Dat als een grootouder sterft, een ouder voor hen sterft
Dat we slechts passagiers zijn
En nu ze weg zijn, heb je vier nieuwe sterren aan de hemel
Het is moeilijk om zonder grootouders te leven, de dood te accepteren
Maar op de een of andere manier herinner je ze altijd
Ze zijn de ouderdom die voor je stond
Je herinnerend dat zelfs de zachtste huid niet eeuwig meegaat
Nu is het tijd om het te overwinnen en je te concentreren
Ze zouden willen dat je sterk blijft
Dat je je dierbaren helpt zonder jezelf te verliezen
En dat je een mooie herinnering aan hen in je hoofd hebt
Maar het is moeilijk zonder hen
Wat mooi is om ze te kennen, wat moeilijk om ze te verliezen
Wat moeilijk dat de dood aan de deur klopt, en
Onze geliefden meeneemt wanneer het hen uitkomt, en
Je moet doorgaan, hoofd omhoog, hoofd stevig
Je moet worden zoals die helden uit de films
Blijf lopen, ook al moedigt niemand je aan, en
Blijf geloven in je plannen, ook al verpest het leven ze vaak
En net op dat moment dat je langzamer loopt
Komt er iemand die je speciaal laat voelen, meer dan de rest
Je voelt het zo sterk, wat gebeurt er?
Ik denk dat je verliefd aan het worden bent, en
Je merkte het zo sterk als een tornado
Die frisse lucht bracht en alles slechte meenam
Plotseling bracht het leven een cadeau
Die persoon met wie je op een bewolkte dag thuis afspreekt
Die persoon met wie alles zinvol is
Daarom zeg je: Durf je met mij te leven?
Een verhuizing met de nieuwsgierigheid van een kind
Je voelt je zo veilig dat je geen gevaar meer voelt, en
Je voelt je levend en sterk, je was nooit beter
Maar vergeet niet dat zonder opoffering de liefde niet werkt
Vergeet niet dat liefde een bloem is
En dat je het dagelijks moet water geven, of je ziet het zeggen vaarwel
Vergeet niet dat het een zaak van twee is
En dat je ofwel ervoor zorgt dat ze je elke dag bewonderen, of het is voorbij
Geniet er met heel je hart van, dat is het belangrijkste
Leef elk moment zonder na te denken of er een einde komt
Nu is het tijd om te reizen, de wereld te leren kennen
Verlies jezelf in hun ogen, dat de uren seconden zijn
Denk aan een gezamenlijke toekomst, samen
Empathiseren om vooruit te komen, het is niet genoeg om te houden en dat is het
Denken jullie aan het uitbreiden van de familie?, wat een onderwerp
Het is eng, maar de opwinding om het te doen wint het, hè?
De gezichten van je ouders en die van hen
Als ze weten dat jullie nu echt aan de beurt zijn
Zijn jullie zeker?, dat zullen ze vragen
En het is niet dat ze het niet leuk vinden, ze weten al waar het om gaat
En wat het kostte om op te voeden, het brood te brengen, een plan te volgen
Weten dat de knuffels die je geeft bijna nooit terugkomen
Maar ze zullen er zijn, vergeet dat nooit
Nu zijn het negen zware maanden, maar ook magische tegelijk
Elke dag dichterbij, meer gevoelens
En de eerste echo komt en je sterft van de zenuwen
En als je voor het eerst de hartslagen hoort
Verschijnt er een glimlach en verdwijnen de angsten
Want hoezeer je dacht het te weten
Er is niets zoals het in het echt te horen
Nu zal je buik elke dag groeien
Jullie maken rekeningen en lijsten die eindeloos zijn
Wieg, kleren, dekens, honderden luiers
De verspilling is voorbij, die auto, die reizen
En je schildert een hele kamer en je voelt je gelukkig
Alsof je een schilder bent, of zoiets
Plotseling, het ziekenhuis
De meest intense dag die je zult meemaken, je begint de deur uit te gaan
Huilen, verlangen, het maakt niet uit
Die dag begrijp je dat de kracht van een moeder iets bovennatuurlijks is
Iets speciaals, bovenmenselijk
Zoals wanneer ze je de baby geven en je voelt dat de wereld in je handen ligt
Een nieuw pad begint en het maakt je bang
Langzaam, niemand wordt geboren met de kennis van opvoeden
De nachten zonder slaap beginnen, de twijfels
Maar dat is normaal, verwissel zenuwen niet met ruzies
En vergeet niet om voor je partner te zorgen
Ik weet dat het moeilijk is, maar je moet ruimte zoeken tussen de tralies
Je familie zal er zijn om je te vervangen, en
De grootouders die af en toe als ouders optreden
Neem die tijd en laad je batterijen op
Een baby heeft je sterk en vol energie nodig, en
Als je het soms niet hebt, geef niet op
Als hij glimlacht, zal hij je laten vechten voor een andere dag
Je combineert werk, alles weegt een beetje
Je wordt ouder, ik merk het
Omdat je gebroken bent, maar toch doorgaat
Gelukkig met wat je hebt, maar steeds verder van jezelf
En dat is niet goed, ga naar het park
Terwijl de kleintje speelt, denk aan hoe je altijd hebt gevochten
Laatst ga je alleen met hem
Alsof thuis niets meer is zoals vroeger
Ik weet dat je niet weet wat er is gebeurd, maar die tornado
Die in de vorm van liefde kwam, lijkt voorbij te zijn
En je verzet je omdat je verliefd bent
Maar alles is zo gebroken dat je het niet kunt repareren
En je wilt het, maar het is een zaak van twee
En de andere persoon zei dat het voorbij was, dat het klaar is, en
Waar begin je te zeggen tegen je hoofd
Dat de toekomst die je droomde op een tafel is blijven liggen?
Met twee kopjes en een zo'n zware discussie
Dat je huilde als een kind zonder zijn ouders in de wieg
Aan de horizon zijn er twijfels
Maar de vrienden die nooit zijn vertrokken zijn gekomen
Zij zullen je toevlucht zijn samen met de kleintje
Vriendschap voor altijd, beschermers van je dromen
Papa en mama zullen je geven wat je nodig hebt
En ze zullen je advies geven op de somberste dagen
Dus pak de koffers, voel je weer
Herstel je hobby's, dans zonder angst
Vind jezelf weer, als een afspraak
Waarin je jezelf de vergeving en de liefde geeft die je nodig hebt
Je brengt steeds meer tijd alleen door
En hoewel je kind van je houdt, gaat hij zijn eigen gang
Het is tijd voor kwaliteit, niet voor kwantiteit
En dat hij weet dat als hij valt, jij erachter staat
En je bent nu boos op je ouders
Je ziet ze ouder worden, ze hebben hulp van iemand anders nodig
Wat moeilijk is om naar ze te kijken, te zien dat ze eindigen
De twee mensen die op je wachtten toen je geboren werd
Nu zie je ze je kamer schilderen, toch?
Nu zie je ze de kerstcadeaus verstoppen
Nu herinner je je alles en komt het einde
Je stopt hun kleren in de kast en ruikt eraan om te herinneren
Maar je doet het als je kind niet kijkt
Hij is verdrietig om ze te verliezen en je wilt dat hij het accepteert
Wat moeilijk is die combinatie
Van gebroken zijn en proberen de redder te zijn
Ik weet dat je op zoek bent naar moed, maar je hebt het
Na zoveel dingen, is er niemand die je kan stoppen
Je hebt nog veel jaren om van te genieten
Van je kind, van vrienden, om weer verliefd te worden
Je woont al alleen, je kind maakt al zijn eigen weg
En hoewel hij niet dagelijks belt, moet je positief zijn
Hij doet alles wat jij al deed
En dat geeft je net zoveel trots als de dag dat je hem ontmoette, en
Ze hebben de wereld in je handen gelaten
Binnenkort zal hij in de zijne zijn, ze hebben je gebeld om het te vieren
Je gaat opa worden en jij zult ook vragen
Zijn jullie zeker?, echt?, laten we vechten!
Nu heb je meer tijd dan voorheen
Je leest meer, wandelt meer en kijkt stiekem naar het park
Er zijn nog steeds krachten om met vrienden af te spreken
En de dag samen door te brengen als kinderen op retraite
Familiebijeenkomsten, een beetje gym
Je moet actief blijven om langzaam oud te worden
Je voelt je soms alleen, maar het vreemde
Is dat het tegelijkertijd is wat je wilt, eindelijk wat ruimte
En in je blik zit wat je hebt doorgemaakt
Er schuilt een vermoeidheid en tegelijk de glans van wat je hebt bereikt
Hand in hand met je kleinkind ga je
Trots om hem verhalen te vertellen die hij nooit zal vergeten
Er liggen veel jaren tussen jullie
Maar als jullie samen spelen, zou niemand het zeggen
Je vergeet vaak dingen, en er komt woede
Omdat je je in staat voelt om degene te blijven die voor hem zorgt
Maar niemand is het met je eens
En deze week ben je twee keer verdwaald toen je naar buiten ging
Je praat over school zonder enige zin, en
Je herinnert je meer wat er jaren geleden gebeurde dan wat je gegeten hebt
Voel je levend totdat de hartslagen stoppen
De dag is gekomen om alles te vergeten wat je hebt geleden
Het is niet lang meer en je dierbaren zijn bij je
Ze knijpen je hand zodat je rustig kunt gaan
Zie je die flitsen?, dat is het einde van de weg
Die je begon hand in hand met je ouders
Nu is het tijd om te denken dat wat je hebt meegemaakt
De beste weg is geweest omdat je jezelf hebt leren houden
Zie je die flitsen?, dat is het einde van de weg
Die je volgde zonder je ouders voor je kinderen
Nu is het tijd om te denken dat wat je hebt meegemaakt
De beste weg is geweest omdat je het samen hebt doorgemaakt
Zie je die flitsen?, dat is het einde van de weg
Die je begon hand in hand met je ouders
Nu is het tijd om te denken dat wat je hebt meegemaakt
De beste weg is geweest omdat je jezelf hebt leren houden
Zie je die flitsen?, dat is het einde van de weg
Die je volgde zonder je ouders voor je kinderen
Nu is het tijd om te denken dat wat je hebt meegemaakt
De beste weg is geweest omdat je het samen hebt doorgemaakt
Jaoh, de Zwarte Wolf
AMBKOR, we hebben het weer gedaan
Hier gaat het om voelen
Elke stap, elk moment
Het is jouw beurt, jaoh
En jij niet