Aprender A Voar
Olhos no chão,
eu vou relendo os meus papéis pela manhã,
eu vou montando a minha própria solidão,
os olhos presos na parede,
as minhas mãos
vão arrancando em cada corda,
uma verdade,
essas cordas não mentem,
essas cordas
não sentem o sufocar do tédio e do medo,
o sufocar do tédio e do medo,
o chão ruir
no peso dessa melodia aflita,
no peso dessa...
Aflito,
só me resta juntar os restos,
rastejar,
juntar os rastros,
rastejar,
juntar os restos,
rastejar,
juntar os rastros,
rastejar,
até aprender, até aprender, até aprender
a voar...
Leren Vliegen
Ogen op de grond,
ik herlees mijn papieren in de ochtend,
ik bouw mijn eigen eenzaamheid op,
de ogen vastgeplakt aan de muur,
mijn handen
trekken aan elke snaar,
een waarheid,
deze snaren liegen niet,
deze snaren
voelen de verstikking van verveling en angst niet,
de verstikking van verveling en angst,
de grond zakt weg
onder het gewicht van deze wanhopige melodie,
onder het gewicht van deze...
Wanhopig,
het enige wat me rest is de resten te verzamelen,
kruipen,
de sporen te verzamelen,
kruipen,
de resten te verzamelen,
kruipen,
de sporen te verzamelen,
kruipen,
tot ik leer, tot ik leer, tot ik leer
aan vliegen...
Escrita por: Roberto Pereira de Melo