De Evenmens
Met hart en ziel
Hier nu kniel
En geef aan jou
Mijn hart mijn ziel
Ik zie ik zoek
Een god van vlees en bloed
Al die mij ontviel
Een gevallen doek
Met hart en ziel
Voor jou viel
Met hart en ziel
Zo voor jou viel en
Ik mijn dank aan jou
In tranen giet
Zie hoe ik de asse
De urne aan je gaf
Ik zie ik zoek
In stilte
Mijn eigen graf
Ik ben de kilte
De keizer van grote spijt
En zie hoe mijn kroon van ijzer
Mijn huid aan flarden snijdt
Ik voelde
Hoe niemand ons begrijpt
En volgde
Mijn wil, mijn wonder
Door bliksem en donder
Door liefde en leed verbonden
In evenwicht
En doelgericht
In een oogopslag gekroond
Heers jij, net als ik
Over het verloren woord
Verkoren door de Hoeder
De moeder
Die van ons elk beviel
En heers ik
In dit vrije huis
En heers ik
Op dit open erf
Tot ik sterf
Ik neem afscheid
Van dit stervend lichaam,
Dit stervend hart
De dagen zwart
Ik verlies me in het vuur
Elk uur
Het grote Lijden tegemoet
Te voet
Met jou erbij
En ik hou moed
Verrezen De hemel in geprezen
Onze tijd Samen De eenzaamheid
Al mijn liefde gegeven
Ik loop het onzichtbaar licht tegemoet
En ik hou moed
Verbrandt
Die stilte
Verbrandt
Die eenzaamheid
En op de as van wat toen was
Is nu gebouwd
Ons aller huis
Ik vond het in de ogen van mn medemens
Klimmend klauwend uit de dieptes reikte het de hand
Het maanlicht voor altijd nu in mn huid gebrand
Verbonden, schuilend in het huis die eeuwig warmte gaf
Nu hier in deze nacht
Ik had het niet verwacht
Ook hier in deze nacht
Ik had het niet verwacht
Ik zie je in de ogen van mn medemens
En laat daar zo mn hart mn huis nu even onbemand
Zoals de ziener zoekend tracht en zo zijn pijn verzacht
Ik had je niet verwacht
Ons aller huis
Het houten kruis
De verkoolde kelk
De moedermelk
Met hart en ziel
De god van vlees en bloed
Ik hier nu kniel
Het gevallen doek
En jouw grote Pijn
Laat niemand zijn
L'Homme Égal
Avec cœur et âme
Ici je m'agenouille
Et te donne
Mon cœur, mon âme
Je vois, je cherche
Un dieu de chair et de sang
Tout ce qui m'a échappé
Un drap tombé
Avec cœur et âme
Je suis tombé pour toi
Avec cœur et âme
Ainsi je suis tombé pour toi et
Je te rends grâce
En larmes
Regarde comme je t'ai donné
Les cendres, l'urne
Je vois, je cherche
En silence
Ma propre tombe
Je suis le froid
L'empereur du grand regret
Et vois comme ma couronne de fer
Déchire ma peau
J'ai ressenti
Comment personne ne nous comprend
Et j'ai suivi
Ma volonté, mon miracle
À travers la foudre et le tonnerre
Liés par l'amour et la douleur
En équilibre
Et déterminé
En un clin d'œil couronné
Tu règnes, tout comme moi
Sur le mot perdu
Choisi par le Gardien
La mère
Qui nous a tous mis au monde
Et je règne
Dans cette maison libre
Et je règne
Dans cette cour ouverte
Jusqu'à ma mort
Je fais mes adieux
À ce corps mourant,
Ce cœur mourant
Les jours sont noirs
Je me perds dans le feu
Chaque heure
Vers la grande Souffrance
À pied
Avec toi à mes côtés
Et je garde espoir
Ressuscité, loué dans les cieux
Notre temps ensemble, la solitude
Tout mon amour donné
Je marche vers la lumière invisible
Et je garde espoir
Brûle
Cette silence
Brûle
Cette solitude
Et sur les cendres de ce qui était
Est maintenant construit
Notre maison à tous
Je l'ai trouvé dans les yeux de mon prochain
Grimpant, griffant des profondeurs, il tendait la main
La lumière de la lune maintenant brûlée dans ma peau
Liés, cachés dans la maison qui donnait chaleur éternelle
Maintenant ici dans cette nuit
Je ne m'y attendais pas
Aussi ici dans cette nuit
Je ne m'y attendais pas
Je te vois dans les yeux de mon prochain
Et laisse là mon cœur, ma maison, maintenant un peu inoccupée
Comme le voyant cherche et apaise ainsi sa douleur
Je ne t'avais pas attendu
Notre maison à tous
La croix en bois
Le calice carbonisé
Le lait maternel
Avec cœur et âme
Le dieu de chair et de sang
Je m'agenouille ici maintenant
Le drap tombé
Et ta grande douleur
Que personne ne connaisse.