La Adelita
En lo alto de la abrupta serranía
Acampado, se encontraba un regimiento
Y una moza, que valiente los seguía
Locamente enamorada del sargento
Popular entre la tropa, era Adelita
La mujer que el sargento idolatraba
Porque, a más de ser valiente, era bonita
Y hasta el mismo coronel la respetaba
Pues sabía que decía
Aquel que tanto la quería
Adelita, se llama la joven
A quien yo quiero y no puedo olvidar
En el mundo, yo tengo una rosa
Que, con el tiempo, la voy a cortar
Si Adelita quisiera ser mi novia
Y si Adelita fuera mi mujer
Le compraría un vestido de seda
Para llevarla a bailar al cuartel
Una noche en que la escolta regresaba
Conduciendo entre sus filas al sargento
En la voz de una mujer que sollozaba
La plegaria se escuchó en el campamento
Al oírla, el sargento temeroso
De perder para siempre a su adorada
Ocultando su emoción bajo el embozo
A su amada le cantó de esta manera
Y se oía que decía
Aquel que tanto la quería
Si Adelita se fuera con otro
Le seguiría la huella sin cesar
Si por mar, en un buque de guerra
Si por tierra, en un tren militar
Soy soldado y la patria me llama
A los campos que vaya a pelear
Adelita, Adelita de mi alma
No me vayas, por Dios, a olvidar
Y después que terminó una cruel batalla
Y la tropa abandonó su campamento
Por las bajas que causara la metralla
Muy diezmado, regresaba el regimiento
El sargento recordando los quereres
Los soldados que volvían de la guerra
Recriéndoles su amor a otras mujeres
Entonaban este himno de la guerra
Y se oía que decía
Aquel que tanto la quería
Y si acaso yo muero en campaña
Y mi cadáver, en el campo, va a quedar
Adelita, por Dios, te lo ruego
Que, con tus ojos, me vayas a llorar
Toca el clarín de campaña a la guerra
Salga el valiente guerrero a pelear
Correrán los arroyos de sangre
Que gobierne un tirano jamás
Que si Adelita quisiera ser mi novia
Y si Adelita fuera mi mujer
Le compraría un vestido de seda
Para llevarla a bailar al cuartel
De Adelita
Op de top van de steile bergen
Stond een regiment te kamperen
En een meisje, dat dapper hen volgde
Waanzinnig verliefd op de sergeant
Populair onder de troepen, was Adelita
De vrouw die de sergeant vereerde
Want naast dat ze dapper was, was ze mooi
Zelfs de kolonel respecteerde haar
Want hij wist wat hij zei
Diegene die zoveel van haar hield
Adelita, zo heet het meisje
Van wie ik hou en niet kan vergeten
In de wereld heb ik een roos
Die ik met de tijd ga plukken
Als Adelita mijn vriendin zou willen zijn
En als Adelita mijn vrouw zou zijn
Zou ik haar een zijden jurk kopen
Om haar naar het dansen in het kamp te brengen
Op een nacht toen de wacht terugkwam
Met de sergeant tussen hun rangen
Hoorde men de stem van een vrouw die snikte
Het gebed klonk in het kamp
Toen de sergeant het hoorde, bang
Om voor altijd zijn geliefde te verliezen
Verhullend zijn emoties onder zijn schuilkap
Zong hij voor zijn geliefde op deze manier
En men hoorde dat hij zei
Diegene die zoveel van haar hield
Als Adelita met een ander zou gaan
Zou ik haar zonder ophouden volgen
Of over zee, in een oorlogsschip
Of over land, in een militair trein
Ik ben soldaat en het vaderland roept me
Naar de velden waar ik moet vechten
Adelita, Adelita van mijn ziel
Vergeet me alsjeblieft niet, om God
En nadat een wrede strijd eindigde
En de troepen hun kamp verlieten
Door de verliezen die de granaat veroorzaakte
Keerde het regiment zwaar verzwakt terug
De sergeant herinnerde zich de liefdes
De soldaten die terugkwamen van de oorlog
Verwijtend hun liefde aan andere vrouwen
Zongen ze dit oorlogshymne
En men hoorde dat hij zei
Diegene die zoveel van haar hield
En als ik toevallig in de strijd sterf
En mijn lichaam op het veld blijft liggen
Adelita, ik smeek je, om God
Dat je met je ogen om me huilt
De trompet roept de strijd
Laat de dappere krijger vechten
De stromen van bloed zullen stromen
Dat een tiran nooit zal regeren
Want als Adelita mijn vriendin zou willen zijn
En als Adelita mijn vrouw zou zijn
Zou ik haar een zijden jurk kopen
Om haar naar het dansen in het kamp te brengen
Escrita por: D.P.