El Hombre Del Piano
Esta es la historia de un sábado
De no importa que mes
Y de un hombre sentado al piano
De no importa que viejo café
Toma el vaso y le tiemblan las manos
Apestando entre humo y sudor
Y se agarra a su tabla de náufrago
Volviendo a su eterna canción
La, la, la, la, la, la, la
Toca otra vez, viejo perdedor
Haces que me sienta bien
Es tan triste la noche que tu canción
Sabe a derrota y a miel
Cada vez que el espejo de la pared
Le devuelve más joven la piel
Se le encienden los ojos y su niñez
Viene a tocar junto a él
Pero siempre hay borrachos con babas
Que le recuerdan quién fue
El más joven maestro al piano
Vencido por una mujer
La, ra, la, la, la, la, la, la
Ella siempre temió echar raíces
Que pudieran sus alas cortar
Y en la jaula metida, la vida se le iba
Y quiso sus fuerzas probar
No lamenta que de malos pasos
Aunque nunca desea su mal
Pero a ratos con furia golpea el piano
Y hay algunos que le han visto llorar
La, ra, la, la, la, la, la, la
Toca otra vez viejo perdedor
Haces que me sienta bien
Es tan triste la noche que tu canción
Sabe a derrota y a miel
El micrófono huele a cerveza
Y el calor se podría cortar
Solitarios oscuros buscando pareja
Apurándose un sábado más
Hay un hombre aferrado a un piano
La emoción empapada en alcohol
Y una voz que le dice: Pareces cansado
Y aún no ha salido ni el Sol
La, ra, la, la, la, la, la, la
Toca otra vez viejo perdedor
Haces que me sienta bien
Es tan triste la noche que tu canción
Sabe a derrota y a miel
De Man Aan De Piano
Dit is het verhaal van een zaterdag
Van welke maand maakt het niet uit
En van een man die aan de piano zit
Van een oud café, dat maakt niet uit
Hij pakt het glas en zijn handen trillen
Stinkend tussen rook en zweet
En hij houdt zich vast aan zijn vlot
Terug naar zijn eeuwige lied
La, la, la, la, la, la, la
Speel nog een keer, oude verliezer
Je laat me goed voelen
De nacht is zo treurig dat jouw lied
Smaakt naar nederlaag en honing
Elke keer als de spiegel aan de muur
Hem jonger teruggeeft, zijn huid
Gaan zijn ogen stralen en zijn kindertijd
Komt weer bij hem spelen
Maar er zijn altijd dronken mensen met kwijl
Die hem herinneren wie hij was
De jongste meester aan de piano
Verslagen door een vrouw
La, ra, la, la, la, la, la, la
Zij heeft altijd gevreesd om wortels te schieten
Die haar vleugels zouden kunnen snijden
En in de kooi gevangen, ging het leven voorbij
En ze wilde haar krachten testen
Ze betreurt niet de verkeerde stappen
Ook al wenst ze nooit hun kwaad
Maar af en toe slaat ze woedend op de piano
En sommigen hebben haar zien huilen
La, ra, la, la, la, la, la, la
Speel nog een keer, oude verliezer
Je laat me goed voelen
De nacht is zo treurig dat jouw lied
Smaakt naar nederlaag en honing
De microfoon ruikt naar bier
En de hitte is om te snijden
Donkere eenzamen zoeken een partner
En haasten zich weer een zaterdag
Er is een man die zich vasthoudt aan een piano
De emotie doordrenkt van alcohol
En een stem die zegt: Je lijkt moe
En de zon is nog niet opgekomen
La, ra, la, la, la, la, la, la
Speel nog een keer, oude verliezer
Je laat me goed voelen
De nacht is zo treurig dat jouw lied
Smaakt naar nederlaag en honing