Derroche
El reloj de cuerda suspendido,
El teléfono desconectado,
En una mesa dos copas de vino,
Y a la noche se le fue la mano.
Una luz rosada imaginamos
Comenzamos por probar el vino
Con mirarnos todo lo dijimos
Y a la noche se le fue la mano.
Si supiera contar todo lo que sentí,
No quedó un lugar que no anduviera en ti.
Besos, ternura, que derroche de amor, cuanta locura
Besos, ternura, que derroche de amor, cuanta locura
Que no acabe esta noche, ni esta luna de abril,
Para entrar en el cielo, no es preciso morir...
Besos, ternura, que derroche de amor, cuanta locura
Besos, ternura, que derroche de amor, cuanta locura...
Parecíamos dos irracionales, que se iban a morir mañana...
Derrochamos,no importaba nada, las reservas de los manantiales
Parecíamos dos irracionales, que se iban a morir mañana...
Si pudiera contar todo lo que sentí,
no quedó un lugar que no anduviera en ti.
Besos, ternura, que derroche de amor, cuanta locura
Besos, ternura, que derroche de amor, cuanta locura
Que no acabe esta noche, ni esta luna de abril,
para entrar en el cielo, no es preciso morir...
Besos, ternura, y la noche es testigo de esta inmensa locura
Besos, ternura, nuestra ruta de amor se convierte en ternura
Besos, ternura, que derroche de amor, cuanta locura
Besos, ternura, que derroche de amor, cuanta locura
Besos, ternura, y la noche es testigo de esta inmensa locura
Besos, ternura, nuestra ruta de amor se convierte en ternura...
Que derroche de amor, cuanta locura
Besos, ternura, que derroche de amor, cuanta locura
Besos!
Verspilling
De opwindende klok stilstaand,
De telefoon is niet aangesloten,
Op een tafel twee glazen wijn,
En de nacht verloor zijn grip.
We stelden ons een roze gloed voor,
We begonnen met het proeven van de wijn,
Met een blik zeiden we alles,
En de nacht verloor zijn grip.
Als ik alles kon tellen wat ik voelde,
Er was geen plek die ik niet in jou bezocht.
Kussen, tederheid, wat een verspilling van liefde, wat een gekte,
Kussen, tederheid, wat een verspilling van liefde, wat een gekte.
Dat deze nacht niet eindigt, noch deze aprilmaan,
Om de hemel binnen te gaan, is het niet nodig te sterven...
Kussen, tederheid, wat een verspilling van liefde, wat een gekte,
Kussen, tederheid, wat een verspilling van liefde, wat een gekte...
We leken twee irrationele mensen, die morgen zouden sterven...
We verspilden, het maakte niet uit, de reserves van de bronnen.
We leken twee irrationele mensen, die morgen zouden sterven...
Als ik alles kon tellen wat ik voelde,
Er was geen plek die ik niet in jou bezocht.
Kussen, tederheid, wat een verspilling van liefde, wat een gekte,
Kussen, tederheid, wat een verspilling van liefde, wat een gekte.
Dat deze nacht niet eindigt, noch deze aprilmaan,
Om de hemel binnen te gaan, is het niet nodig te sterven...
Kussen, tederheid, en de nacht is getuige van deze immense gekte,
Kussen, tederheid, onze liefdesroute verandert in tederheid.
Kussen, tederheid, wat een verspilling van liefde, wat een gekte,
Kussen, tederheid, wat een verspilling van liefde, wat een gekte.
Kussen, tederheid, en de nacht is getuige van deze immense gekte,
Kussen, tederheid, onze liefdesroute verandert in tederheid...
Wat een verspilling van liefde, wat een gekte,
Kussen, tederheid, wat een verspilling van liefde, wat een gekte.
Kussen!