Boda Negra
Oye la historia que contome un día
El viejo enterrador de la comarca
Era un amante que por suerte impía
Su dulce bien le arrebató la parca
Todas las noches iba al cementerio
A visitar la tumba de su hermosa
La gente murmuraba con misterio
Es un muerto escapado de la fosa
En una horrenda noche hizo pedazos
El mármol de la tumba abandonada
Cavó la tierra y se llevó en sus brazos
El rígido esqueleto de su amada
Y allá en la triste habitación sombría
De un cirio fúnebre a la llama incierta
Sentó a su lado la osamenta fría
Y celebró sus bodas con la muerta
Ató con cintas los desnudos huesos
El yerto cráneo coronó de flores
La horrible boca la cubrió de besos
Y le contó sonriendo sus amores
Llevó la novia al tálamo mullido
Y se acostó junto a ella enamorado
Y para siempre se quedó dormido
Al rígido esqueleto abrazado
Ató con cintas los desnudos huesos
El yerto cráneo coronó de flores
La horrible boca la cubrió de besos
Y le contó sonriendo sus amores
Llevó la novia al tálamo mullido
Y se acostó junto a ella enamorado
Y para siempre se quedó dormido
Al rígido esqueleto abrazado
Y para siempre se quedó dormido
Al rígido esqueleto abrazado
Zwarte Bruiloft
Hoor het verhaal dat me ooit verteld werd
Door de oude begraver van de streek
Hij was een minnaar die door onheilige geluk
Zijn zoete liefde door de dood werd afgenomen
Elke nacht ging hij naar het kerkhof
Om het graf van zijn mooie te bezoeken
De mensen fluisterden vol mysterie
Het is een dode die uit de kist is ontsnapt
Op een vreselijke nacht maakte hij stukjes
Van het marmer van het verlaten graf
Hij groef de aarde en nam in zijn armen
Het stijve skelet van zijn geliefde
En daar in de treurige, sombere kamer
Bij een grafkaars met een onzekere vlam
Zette hij de koude botten naast zich
En vierde zijn bruiloft met de dode
Hij bond de naakte botten met linten
De stijve schedel kroonde hij met bloemen
De afschuwelijke mond bedekte hij met kussen
En vertelde lachend over zijn liefdes
Hij nam de bruid naar het zachte bed
En ging verliefd naast haar liggen
En voor altijd viel hij in slaap
Omarmd door het stijve skelet
Hij bond de naakte botten met linten
De stijve schedel kroonde hij met bloemen
De afschuwelijke mond bedekte hij met kussen
En vertelde lachend over zijn liefdes
Hij nam de bruid naar het zachte bed
En ging verliefd naast haar liggen
En voor altijd viel hij in slaap
Omarmd door het stijve skelet
En voor altijd viel hij in slaap
Omarmd door het stijve skelet
Escrita por: Julio Florez / Luis Romero