Destino
Pensar que el tiempo pasó
Y ella nunca volvió
Dejó que el cielo se hiciera gris
Por dentro él se murió
Como se muere una flor
Y con la espera llegó la edad
Y así murió
Con ilusiones marcó su destino
Pero no quisó escapar
Nunca se supó por quien lloraba
Él nunca quiso hablar
Hoy se preguntan con gran tristeza
Quién le arrancó el corazón
Quién se ha llevado con su partida
Todo el valor de amar, de amar
Desde que solo quedó
Se le olvidó sonreír
Y allí en silencio esperó, esperó
Y así murió
Con ilusiones marcó su destino
Pero no quisó escapar
Nunca se supó por quien lloraba
Él nunca quiso hablar
Hoy se preguntan con gran tristeza
Quién le arrancó el corazón
Quién se ha llevado con su partida
Todo el valor de amar, de amar
Bestemming
Denkend dat de tijd verstreek
En zij nooit terugkwam
Liet ze de lucht grijs worden
Van binnen stierf hij af
Zoals een bloem sterft
En met het wachten kwam de leeftijd
En zo stierf hij
Met dromen bepaalde hij zijn bestemming
Maar hij wilde niet ontsnappen
Nooit wist men voor wie hij huilde
Hij wilde nooit praten
Vandaag vragen ze zich met grote droefheid af
Wie zijn hart heeft afgenomen
Wie met zijn vertrek heeft meegenomen
Al de moed om te liefhebben, om te liefhebben
Sinds hij alleen achterbleef
Vergeet hij te glimlachen
En daar in stilte wachtte hij, wachtte hij
En zo stierf hij
Met dromen bepaalde hij zijn bestemming
Maar hij wilde niet ontsnappen
Nooit wist men voor wie hij huilde
Hij wilde nooit praten
Vandaag vragen ze zich met grote droefheid af
Wie zijn hart heeft afgenomen
Wie met zijn vertrek heeft meegenomen
Al de moed om te liefhebben, om te liefhebben