A Fadista
Vestido negro cingido
Cabelo negro comprido
E negro xaile bordado
Subindo à noite a Avenida
Quem passa julga-a perdida
Mulher de vício e pecado
E vai sendo confundida
Insultada e perseguida
P'lo convite costumado
Entra no café cantante
Seguida em tom provocante
P'los que querem comprá-la
Uma guitarra a trinar
Uma sombra devagar
Avança para o meio da sala
Ela começa a cantar
E os que a queriam comprar
Sentam-se à mesa a olhá-la
Canto antigo e tão profundo
Que vindo do fim do mundo
É prece, pranto ou pregão
E todos os que a ouviam
À luz das velas pareciam
Devotos em oração
E os que há pouco a ofendiam
De olhos fechado ouviam
Como a pedir-lhe perdão
Vestido negro cingido
Cabelo negro comprido
E negro xaile traçado
Cantando pra aquela mesa
Ela dá-lhes a certeza
De já lhes ter perdoado
E em frente dela na mesa
Como em prece a uma deusa
Em silêncio ouve-se o fado
De Fadista
Zwarte jurk strak om haar heen
Lang zwart haar dat zo mooi is
En een zwart geborduurd sjaal
Die 's nachts de straat op gaat
Wie voorbij komt denkt dat ze verloren is
Een vrouw van verslaving en zonde
En ze wordt steeds verward
Beledigd en achtervolgd
Door de gebruikelijke uitnodiging
Ze komt binnen in het café
Met een uitdagende toon
Voor degenen die haar willen kopen
Een gitaar die speelt
Een schaduw die langzaam
Naar het midden van de zaal gaat
Ze begint te zingen
En degenen die haar wilden kopen
Zitten aan tafel en kijken naar haar
Oude zang, zo diep van binnen
Die van het einde van de wereld komt
Het is gebed, tranen of een roep
En iedereen die haar hoorde
Bij het licht van de kaarsen leken
Gelovigen in gebed
En degenen die haar net beledigd hadden
Met gesloten ogen luisterden
Alsof ze om vergiffenis vroegen
Zwarte jurk strak om haar heen
Lang zwart haar dat zo mooi is
En een zwart geborduurd sjaal
Zingend voor die tafel
Geeft ze hen de zekerheid
Dat ze hen al vergeven heeft
En voor haar aan de tafel
Als in gebed voor een godin
Hoort men in stilte het fado.