Águas Passadas
Sei que os dias hão-de dar-me a paz que eu quero
Sei que as horas hão-de ser menos pesadas
E que as noites em secreto desespero
Hão-de ser recordações, águas passadas
Sei que tudo tem um fim, e o fim de tudo
É o tudo que me resta por viver
E o teu olhar inquieto, onde me ilude
É o desvio da minh’alma a se perder
Sei que sempre que te sei em outros braços
Há um punhal a atravessar todo o meu ser
Os meus olhos a alongarem-se num traço
São o espelho da minh’alma a não querer ver
Sei no entanto, que há uma luz no horizonte
Que antevejo, entre lágrimas resignadas
Que esta história, seja a história onde se conte
O que um dia em mim serão águas passadas
Águas passadas
Verleden Wateren
Ik weet dat de dagen me de rust zullen geven die ik wil
Ik weet dat de uren minder zwaar zullen zijn
En dat de nachten in geheime wanhoop
Herinneringen zullen zijn, verleden wateren
Ik weet dat alles een einde heeft, en het einde van alles
Is het alles wat me nog te leven rest
En jouw onrustige blik, die me misleidt
Is de afdwaling van mijn ziel die zich verliest
Ik weet dat telkens als ik je in andere armen zie
Er een dolk door heel mijn wezen steekt
Mijn ogen die zich in een lijn uitstrekken
Zijn de spiegel van mijn ziel die niet wil zien
Ik weet echter, dat er een licht aan de horizon is
Dat ik zie, tussen berustende tranen
Dat dit verhaal, het verhaal zal zijn waarin verteld wordt
Wat ooit in mij verleden wateren zullen zijn
Verleden wateren
Escrita por: Jorge Fernando