Loucura
Sou do fado
Como sei
Vivo um poema cantado
De um fado que eu inventei
A falar
Não posso dar-me
Mas ponho a alma a cantar
E as almas sabem escutar-me
Chorai, chorai
Poetas do meu país
Troncos da mesma raiz
Da vida que nos juntou
E se vocês
Não estivessem a meu lado
Então não havia fado
Nem fadistas como eu sou
Esta voz
Tão dolorida
É culpa de todos vós
Poetas da minha vida
É loucura
Ouço dizer
Mas bendita esta loucura
De cantar e de sofrer
Chorai, chorai
Poetas do meu país
Troncos da mesma raiz
Da vida que nos juntou
E se vocês
Não estivessem a meu lado
Então não havia fado
Nem fadistas como eu sou
E se vocês
Não estivessem a meu lado
Então não havia fado
Nem fadistas como eu sou
Waanzin
Ik ben van het fado
Zoals ik weet
Leef ik een gezongen gedicht
Van een fado die ik heb uitgevonden
Als ik praat
Kan ik mezelf niet geven
Maar ik laat mijn ziel zingen
En zielen weten me te horen
Huil, huil
Poëten van mijn land
Stammen van dezelfde wortel
Van het leven dat ons verbond
En als jullie
Niet aan mijn zijde stonden
Dan was er geen fado
Geen fadista zoals ik ben
Deze stem
Zo pijnlijk
Is de schuld van jullie allemaal
Poëten van mijn leven
Het is waanzin
Hoor ik zeggen
Maar gezegend is deze waanzin
Om te zingen en te lijden
Huil, huil
Poëten van mijn land
Stammen van dezelfde wortel
Van het leven dat ons verbond
En als jullie
Niet aan mijn zijde stonden
Dan was er geen fado
Geen fadista zoals ik ben
En als jullie
Niet aan mijn zijde stonden
Dan was er geen fado
Geen fadista zoals ik ben