Ana Y El Mar
No ha salido el sol y Ana y Miguel
ya prenden llamas.
Ella sobre él hombre y mujer,
desacen la cama.
Y el mar que esta loco por Ana, prefiere no mirar,
los celos no perdonan, al agua ni a las
algas ni a la sal.
Y al amanecer, ya esta Miguel, sobre su barca,
"dame un beso amor y espera quieta
junto a la playa".
Y el mar murmura en su lenguaje, " maldito
pescador despidete de ella no quiero
compartir su corazón".
"ESTRIBILLO"
Y llorar y llorar y llorar por él.
Y esperar y esperar de pie.
En la orilla a que vuelva Miguel.
Dicen en la aldea, que esa roca blanca es Ana.
Cubierta de sal, y de coral,
lo espera en la playa.
"No esperes más niña de piedra, Miguel
no va volver, él mar le tiene preso,
por no querer cederle a una mujer".
"ESTRIBILLO"
Y llorar y llorar y llorar por él.
Y esperar y esperar de pie.
En la orilla a que vuelva Miguel.
Y llorar y llorar y llorar por él.
Y esperar y esperar de pie.
En la orilla a que vuelva Miguel.
"Incluso hay gente, que asegura, que cuando hay
tempestad, las olas las provoca
Miguel luchando a muerte con él mar".
"ESTRIBILLO"
Y llorar y llorar y llorar por él.
Y llorar y llorar y llorar por él.
Y esperar y esperar sobre el mar
Y llorar y llorar y llorar por él.
Y esperar y esperar de pie.
En la orilla a que vuelva Miguel.
Ana en de Zee
De zon is nog niet op en Ana en Miguel
steken al vlammen aan.
Zij bovenop hem, man en vrouw,
verpesten het bed.
En de zee die gek is op Ana, kijkt liever niet,
de jaloezie vergeeft niet, aan het water, noch aan de
zeewier of het zout.
En bij zonsopgang, is Miguel al daar, op zijn boot,
"geef me een kus, lief, en wacht stil
bij het strand."
En de zee mompelt in zijn taal, "verdomde
visser, neem afscheid van haar, ik wil
haar hart niet delen."
"REFREIN"
En huilen en huilen en huilen om hem.
En wachten en wachten, staand.
Aan de oever tot Miguel terugkomt.
Ze zeggen in het dorp, dat die witte rots Ana is.
Bedekt met zout, en met koraal,
wacht ze op hem op het strand.
"Wacht niet meer, meisje van steen, Miguel
komt niet terug, de zee heeft hem gevangen,
omdat hij niet wil toegeven aan een vrouw."
"REFREIN"
En huilen en huilen en huilen om hem.
En wachten en wachten, staand.
Aan de oever tot Miguel terugkomt.
En huilen en huilen en huilen om hem.
En wachten en wachten, staand.
Aan de oever tot Miguel terugkomt.
"Zelfs zijn er mensen, die beweren, dat wanneer er
storm is, de golven veroorzaakt worden
door Miguel die vecht tot de dood met de zee."
"REFREIN"
En huilen en huilen en huilen om hem.
En huilen en huilen en huilen om hem.
En wachten en wachten op de zee.
En huilen en huilen en huilen om hem.
En wachten en wachten, staand.
Aan de oever tot Miguel terugkomt.