395px

Glimlach

Ana Torroja

Sonrisa

Enciendo velas en la madrugada
Voy deshojando flores en mi almohada
Mirando al techo me dejo llevar a otra realidad

Y observo el Sol que entra por mi ventana
Que me despeja y renueva mis ganas
Miro al espejo y me pegunto que me espera fuera

Y siento todo tan brillante y tan magnético
Nada ni nadie puede hacer que me derrumbe
Hoy que tiemble el suelo que allá voy
Pisando fuerte y sin reloj

Tengo una sonrisa para regalarte
Tengo mil cartas de amor, y tengo
Todo el tiempo que perdí sin ver el Sol

Tengo mil historias que quiero
Contarte escondidas en mi voz

No quiero dejar nada por sentir
Ya sé quien soy

Y salgo a pasear entre la gente
Y juego a imaginar de donde vienen
Y me enamoro de cada rincón
Dejando al corazón volar

Y extiendo la ciudad mirando al frente
Esta mañana el mundo es diferente
Descubro tantas cosas que no vi por no quererme

Y siento todo tan brillante y tan magnético
Nada ni nadie puede hacer que me derrumbe hoy
Que tiemble el suelo que allá voy
Pisando fuerte y sin reloj

Tengo una sonrisa para regalarte
Tengo mil cartas de amor, y tengo
Todo el tiempo que perdí sin ver el Sol

Tengo mil historias que quiero
Contarte escondidas en mi voz

No quiero dejar nada por sentir
Ya sé quien soy

Y al fin sé que amanece y me respira la mañana
Deshacer las vendas que ocultaban mi mirada
No quiero que la prisa me obligue a no ver nada
Por fin la lluvia me toca

Tengo una sonrisa para regalarte
Tengo mil cartas de amor, y tengo
Todo el tiempo que perdí sin ver el Sol

Tengo mil historias que quiero
Contarte escondidas en mi voz

No quiero dejar nada por sentir
Ya sé quien soy

Glimlach

Ik steek kaarsen aan in de vroege ochtend
Pluk bloemen van mijn kussen, heel voorzichtig
Kijkend naar het plafond laat ik me meevoeren naar een andere realiteit

En ik zie de zon die door mijn raam komt
Die me verfrist en mijn verlangen vernieuwt
Ik kijk in de spiegel en vraag me af wat me buiten te wachten staat

En ik voel alles zo helder en zo magnetisch
Niets of niemand kan me vandaag laten instorten
Laat de grond maar trillen, hier kom ik
Met stevige stappen en zonder klok

Ik heb een glimlach om je te geven
Ik heb duizend liefdesbrieven, en ik heb
Alle tijd die ik verloor zonder de zon te zien

Ik heb duizend verhalen die ik wil
Vertellen, verborgen in mijn stem

Ik wil niets achterlaten om te voelen
Ik weet wie ik ben

En ik ga wandelen tussen de mensen
En speel met de gedachte waar ze vandaan komen
En ik word verliefd op elke hoek
Laat mijn hart maar vliegen

En ik breid de stad uit, kijkend naar voren
Deze ochtend is de wereld anders
Ik ontdek zoveel dingen die ik niet zag omdat ik mezelf niet wilde waarderen

En ik voel alles zo helder en zo magnetisch
Niets of niemand kan me vandaag laten instorten
Laat de grond maar trillen, hier kom ik
Met stevige stappen en zonder klok

Ik heb een glimlach om je te geven
Ik heb duizend liefdesbrieven, en ik heb
Alle tijd die ik verloor zonder de zon te zien

Ik heb duizend verhalen die ik wil
Vertellen, verborgen in mijn stem

Ik wil niets achterlaten om te voelen
Ik weet wie ik ben

En eindelijk weet ik dat de ochtend aanbreekt en de ochtend me inademt
De verbanden losmaken die mijn blik verborgen hielden
Ik wil niet dat de haast me dwingt om niets te zien
Eindelijk raakt de regen me

Ik heb een glimlach om je te geven
Ik heb duizend liefdesbrieven, en ik heb
Alle tijd die ik verloor zonder de zon te zien

Ik heb duizend verhalen die ik wil
Vertellen, verborgen in mijn stem

Ik wil niets achterlaten om te voelen
Ik weet wie ik ben

Escrita por: Maria Victoria Etxaniz Jimenez