Trem-Bala (part. David Carreira)
Não é sobre ter todas pessoas do mundo pra si
É sobre saber que em algum lugar alguém zela por ti
É sobre cantar e poder escutar mais do que a própria voz
É sobre dançar na chuva de vida que cai sobre nós
É saber se sentir infinito
Num universo tão vasto e bonito, é saber sonhar
Então fazer valer a pena
Cada verso daquele poema sobre acreditar
Não é sobre chegares ao topo do mundo e achares que é teu
É sobre escalar e sentir que o caminho te fortaleceu
É sobre ser abrigo e também ter morada em outros corações
E assim ter amigos contigo em todas as situações
A gente não pode ter tudo
Qual seria a graça do mundo se fosse assim?
Por isso, eu prefiro sorrisos
E os presentes que a vida trouxe pra perto de mim
Não é sobre tudo que o seu dinheiro é capaz de comprar
E sim sobre cada momento, sorriso a se compartilhar
Também não é sobre correr contra o tempo pra ter sempre mais
Porque, quando menos se espera, a vida já ficou pra trás
Segura teu filho no colo
Sorria e abraça os teus pais enquanto estão aqui
Que a vida é trem-bala, parceiro
E a gente é só passageiros prestes a partir
Laiá laiá laiá laiá laiá
(É trem-bala, parceiro)
Laiá laiá laiá laiá laiá
Segura teu filho no colo
Sorria e abraça os teus pais enquanto estão aqui
Que a vida é trem-bala, parceiro
E a gente é só passageiros prestes a partir
Trem-Bala (met David Carreira)
Het gaat niet om het hebben van alle mensen ter wereld voor jezelf
Het gaat erom te weten dat er ergens iemand op je let
Het gaat om zingen en meer te horen dan alleen je eigen stem
Het gaat om dansen in de regen van het leven dat op ons valt
Het is weten je oneindig te voelen
In een universum zo uitgestrekt en mooi, het is weten te dromen
Dus het waard maken
Elk vers van dat gedicht over geloven
Het gaat niet om de top van de wereld te bereiken en te denken dat het van jou is
Het gaat om te klimmen en te voelen dat de weg je sterker maakt
Het gaat om een schuilplaats te zijn en ook een thuis te hebben in andere harten
En zo vrienden bij je te hebben in alle situaties
We kunnen niet alles hebben
Wat zou de lol van de wereld zijn als het zo was?
Daarom geef ik de voorkeur aan glimlachen
En de cadeaus die het leven dichtbij me heeft gebracht
Het gaat niet om alles wat je geld kan kopen
Maar om elk moment, een glimlach om te delen
Het gaat ook niet om tegen de tijd te racen om altijd meer te hebben
Want, wanneer je het het minst verwacht, is het leven al voorbij
Hou je kind in je armen
Lach en omarm je ouders terwijl ze hier zijn
Want het leven is een sneltrein, maat
En wij zijn slechts passagiers die op het punt staan te vertrekken
Laiá laiá laiá laiá laiá
(Het is een sneltrein, maat)
Laiá laiá laiá laiá laiá
Hou je kind in je armen
Lach en omarm je ouders terwijl ze hier zijn
Want het leven is een sneltrein, maat
En wij zijn slechts passagiers die op het punt staan te vertrekken