Shogeki
一秒前のまばたき取り残された世界
ichibyou mae no mabataki torinokosareta sekai
羽ばたけるなら彼に伝えて
habatakeru nara kare ni tsutaete
羽を焦がす無数の鳥が
hane wo kogasu musuu no tori ga
灰を散らし安らぎ笑う
hai wo chirashi yasuragi warau
誰か散らせ
dareka chirase
僕がここにいたという証も
boku ga koko ni ita to iu akashi mo
骨はどうせ砂と化して消えるのに
hone wa douse suna to kashite kieru no ni
飲まれて踏まれた仲間の声 終わりにできない理由が
nomarete fumareta nakama no koe owari ni dekinai riyuu ga
僕らの背中を突き立てる
bokura no senaka wo tsukitateru
螺旋の中を逃げ果たせば 彼は昇り私は降る
rasen no naka wo nigehataseba kare wa nobori watashi wa furu
柱を光で埋める月光がかすかな記憶を照らした
hashira wo hikari de umeru gekkou ga kasuka na kioku wo terashita
彼を探しているようだ
kare wo sagashiteiru you da
あの小説の中で集まろう
ano shousetsu no naka de atsumarou
導く声は空耳のよう
michibiku koe wa soramimi no you
漂う海 これはあなたが始めた物語だから
tadayou umi kore wa anata ga hajimeta monogatari dakara
羽を焦がす無数の鳥が
hane wo kogasu musuu no tori ga
灰を散らし安らぎ笑う
hai wo chirashi yasuragi warau
誰か散らせ
dareka chirase
僕がここにいたという証も
boku ga koko ni ita to iu akashi mo
骨はどうせ砂と化して消えるのに
hone wa douse suna to kashite kiеru no ni
骨はどうせ砂と化して消えるのに 生きてる
hone wa douse suna to kashite kiеru no ni ikiteru
Schokkend
Een seconde geleden, een knippering, de wereld bleef achter
Als je kunt vliegen, vertel het hem dan
Onnoemelijke vogels, hun vleugels verschroeid
Strooien as terwijl ze lachend rusten
Laat iemand het verspreiden
Het bewijs dat ik hier was
Ook al wordt mijn bot uiteindelijk weer zand en verdwijnt het
De stemmen van vrienden, gesmaakt door de verschroeiing, een reden die we niet kunnen beëindigen
Prikkelen onze ruggen met hun nood
Als we ontsnappen uit de spiraal, stijgt hij op, ik daal af
Het licht van de maan vult de pilaren, verlicht vage herinneringen
Het lijkt alsof ik hem zoek
Laten we samenkomen in dat verhaal
De stem die leidt klinkt als een valse echo
De drijvende zee, dit is het verhaal dat jij begonnen bent
Onnoemelijke vogels, hun vleugels verschroeid
Strooien as terwijl ze lachend rusten
Laat iemand het verspreiden
Het bewijs dat ik hier was
Ook al wordt mijn bot uiteindelijk weer zand en verdwijnt het
Ook al wordt mijn bot uiteindelijk weer zand en verdwijnt het, ik leef.