Ao No Sumika (From Jujutsu Kaisen) (Versión En Español)
Azul su color es una estación que no se irá
Y nada podrá ocultar lo que tengo justo ahora al frente de mi mirada
El canto de las cigarras que en el suelo rebotó
No me dejó siquiera escuchar aquel silencio
Los días se van, igual que su luz
Se queda tu aroma tan diferente a mí, por esta vez
En el fondo de la eternidad que se fue
Y aún así
Vive nuestro azul
Y aún así
Brilla nuestro azul
Ninguna palabra, ni una oración
Aunque se acerque nunca llegará a alcanzarte
Como el color de un amor sin hablar
O de un verano que cae muy lento por tu cara
Esa maldición que se atoró dentro de mi garganta
Decía así
¿Yo podré volver a verte?
Lo dije sin decirte
Al anochecer en una temporada de humedad
Recuerdo muy bien esa imagen de ambos cuando todavía no éramos nada
Y siendo los dos
Pudimos compartir un poco más
Desde esa ocasión
La maldición
De a poco creció y dejé de ser igual que tú
(Lalalala, lalalala)
(Lalalala, lalalala)
Tu risa ocultaba un dolor tan grande
Lamento no haber podido acompañarte
(Lalalala, lalalala)
Como flor que en el viento se elevó
Solo a ti te digo adiós
Y aún así
Vive nuestro azul
Y aún así
Brilla nuestro azul
Ninguna palabra, ni una oración
Aunque se acerque nunca llegará a alcanzarte
Como el color de un amor sin hablar
O de un verano que cae muy lento por tu cara
Esa maldición que se atoró dentro de mi garganta
Decía así
¿Yo podré volver a verte?
Lo dije sin decirte
Cual polvo estelar
De un universo eterno
Que huye de mis dedos
Al derramarse
Blauw van Jujutsu Kaisen (Nederlandse Versie)
Blauw, dat is de kleur van een seizoen dat niet zal verdwijnen
En niets kan verbergen wat ik nu recht voor mijn ogen heb
Het gezang van de cicaden dat op de grond weerkaatste
Liet me niet eens het geluid van die stilte horen
De dagen verstrijken, net als hun licht
Jouw geur blijft zo anders dan de mijne, deze keer
In de diepte van de eeuwigheid die is verdwenen
En toch
Leeft ons blauw
En toch
Schittert ons blauw
Geen enkel woord, geen enkele zin
Ook al komt het dichterbij, het zal je nooit bereiken
Als de kleur van een liefde zonder woorden
Of van een zomer die heel langzaam over je gezicht valt
Die vloek die vastzat in mijn keel
Zei zo
Zal ik je ooit weer zien?
Ik zei het zonder het te zeggen
Bij het vallen van de avond in een vochtige periode
Herinner ik me die afbeelding van ons beiden toen we nog niets waren
En als twee
Konden we iets meer delen
Sinds die gelegenheid
De vloek
Groeit langzaam en ik ben niet meer zoals jij
(Lalalala, lalalala)
(Lalalala, lalalala)
Jouw lach verbergt zo'n grote pijn
Het spijt me dat ik je niet heb kunnen vergezellen
(Lalalala, lalalala)
Als een bloem die in de wind stijgt
Zeg ik alleen tegen jou vaarwel
En toch
Leeft ons blauw
En toch
Schittert ons blauw
Geen enkel woord, geen enkele zin
Ook al komt het dichterbij, het zal je nooit bereiken
Als de kleur van een liefde zonder woorden
Of van een zomer die heel langzaam over je gezicht valt
Die vloek die vastzat in mijn keel
Zei zo
Zal ik je ooit weer zien?
Ik zei het zonder het te zeggen
Als sterrenstof
Van een eeuwig universum
Dat uit mijn vingers glipt
Als het zich verspreidt