395px

El museo

Andre van Duin

Het museum

Het museum

De maan komt langzaam op, ik zit te staren naar een vlam die niet dooft
'k Krijg het niet uit mijn hoofd het museum van onze jaren
'k Heb het zelf gebouwd vol herinnering gestouwd het mooist dat ik wil
bewaren
Ik kom hier zo vaak dat ik alles kan dromen
Het begint bij 't begin, waar ik jou zo bemin een belofte van wat ging
komen
Overal samen naartoe, nimmer waren we moe elke hindernis werd genomen

Het museum van ons, met verschillende zalen
Kijk ons hier na een jaar, nog zo blij met elkaar
Zelfs de zon kon niet mooier stralen
Een verbond aangegaan, alles konden we aan ons geluk kon gewoon niet varen

De maan komt langzaam op, ik zit te staren
Alles is me zo lief, zelfs die laatste brief jij gaf op en liet alles
varen
Je verdween uit mijn zicht, het museum ging dicht 't museum van onze jaren

El museo

El museo

La luna se levanta lentamente, estoy mirando fijamente una llama que no se apaga
No puedo sacarlo de mi cabeza, el museo de nuestros años
Lo construí yo mismo, lleno de recuerdos, lo más hermoso que quiero conservar
Vengo aquí tan seguido que puedo soñarlo todo
Comienza desde el principio, donde te amaba tanto, una promesa de lo que vendría
A todas partes juntos, nunca estábamos cansados, superábamos cada obstáculo

El museo de nosotros, con diferentes salas
Nos vemos aquí después de un año, aún tan felices el uno con el otro
Incluso el sol no podría brillar más hermoso
Hicimos un pacto, podíamos con todo, nuestra felicidad simplemente no podía naufragar

La luna se levanta lentamente, estoy mirando fijamente
Todo me es tan querido, incluso esa última carta que diste y lo dejaste todo
Desapareciste de mi vista, el museo se cerró, el museo de nuestros años

Escrita por: