395px

Ook Vandaag Nog

Andrea Berg

Auch Heute Noch

Schon wieder Morgen, hab wieder von dir geträumt
Ein Bett kann so groß sein ohne dich mein Freund
Du warst bei mir jede Nacht
Ich bin mit dir aufgewacht
Jetzt so ohne dich
Das ist neu für mich
Ich vermiss dich so
Und ich nehm auch heute noch
Dein Kissen Nachts in den Arm
So als wäre es ein Teil von dir
Mit dem ich träumen kann
Und ich stell auch heute noch
Zwei Tassen auf den Tisch
Dass du nie mehr heim kommst
Alles glaub ich, nur das nicht

Schon wieder Abend
Ich geh allein durch die Stadt
Ein Tag kann so lang sein wenn man Sehnsucht hat
Früher traf ich mich mit dir
Immer nach der Arbeit hier
Dich nie wieder sehen wie soll das bloß gehen
Ich vermiss dich so
Und ich nehm auch heute noch
Dein Kissen Nachts in den Arm
So als wäre es ein Teil von dir
Mit dem ich träumen kann
Und ich stell auch heute noch
zwei Tassen auf den Tisch
Dass du nie mehr heim kommst
Alles glaub ich, nur das nicht

La la la la

Und ich hab auch heute noch
So ein Gefühl tief in mir
Dass ich eines Tages
Nochmal lebe - nur mit dir

Ook Vandaag Nog

Weer is het morgen, heb weer van je gedroomd
Een bed kan zo groot zijn zonder jou, mijn vriend
Je was elke nacht bij mij
Ik ben met jou wakker geworden
Nu zo zonder jou
Dat is nieuw voor mij
Ik mis je zo
En ik neem ook vandaag nog
Je kussen 's nachts in mijn armen
Alsof het een deel van jou is
Waarmee ik kan dromen
En ik zet ook vandaag nog
Twee kopjes op tafel
Dat je nooit meer thuis komt
Dat geloof ik alles, alleen dat niet

Weer is het avond
Ik loop alleen door de stad
Een dag kan zo lang zijn als je verlangen hebt
Vroeger ontmoette ik je hier
Altijd na het werk
Je nooit meer zien, hoe moet dat nou
Ik mis je zo
En ik neem ook vandaag nog
Je kussen 's nachts in mijn armen
Alsof het een deel van jou is
Waarmee ik kan dromen
En ik zet ook vandaag nog
Twee kopjes op tafel
Dat je nooit meer thuis komt
Dat geloof ik alles, alleen dat niet

La la la la

En ik heb ook vandaag nog
Zo'n gevoel diep van binnen
Dat ik op een dag
Weer leef - alleen met jou

Escrita por: Eugen Römer / Hans-Joachim Horn-Bernges