Lunge da Lei… De' Miei Bollenti Spiriti
Lunge da lei per me non v'ha diletto!
Volaron già tre lune
Dacché la mia violetta
Agi per me lasciò, dovizie, amori
E le pompose feste,
Ov'agli omaggi avvezza,
Vedea schiavo ciascun di sua bellezza.
Ed or contenta in questi ameni luoghi
Tutto scorda per me.
Qui presso a lei io rinascer mi sento,
E dal soffio d'amor rigenerato
Scordo ne'gaudi suoi tutto il passato.
De' miei bollenti spiriti
Il giovanile ardore
Ella temprò col placido
Sorriso dell'amor, dell'amor!
Dal dì che disse:
Vivere io voglio io voglio a te fedel,
Dell'universo immemore
Io vivo, io vivo quasi,
Io vivo quasi in ciel.
Dal dì che disse:
Vivere io voglio a te fedel,
Ah sì…dell'universo immemore
Io vivo, io vivo quasi,
Io vivo quasi in ciel.
Io vivo in ciel.
Dell'universo immemore.
Io vivo quasi in ciel.
Ah sì, io vivo quasi in cielo.
Io vivo quasi in ciel.
Ver van haar… Van mijn brandende geesten
Ver van haar is er voor mij geen vreugde!
Drie manen zijn al voorbij
Sinds mijn viooltje
Voor mij alles achterliet, rijkdom, liefdes
En de pompeuze feesten,
Waar ze gewend was aan de eerbetonen,
Zag iedereen als slaaf van haar schoonheid.
En nu, tevreden in deze mooie plekken,
Vergeet ze alles voor mij.
Hier bij haar voel ik me herboren,
En door de adem van de liefde vernieuwd
Vergeet ik in haar vreugde alles van het verleden.
Van mijn brandende geesten
Temde ze de jeugdige vurigheid
Met de kalme glimlach
Van de liefde, van de liefde!
Sinds de dag dat ze zei:
Ik wil leven, ik wil trouw aan jou zijn,
Vergeten van het universum
Leef ik, ik leef bijna,
Ik leef bijna in de hemel.
Sinds de dag dat ze zei:
Ik wil leven, ik wil trouw aan jou zijn,
Ah ja… van het universum vergeten
Leef ik, ik leef bijna,
Ik leef bijna in de hemel.
Ik leef in de hemel.
Van het universum vergeten.
Ik leef bijna in de hemel.
Ah ja, ik leef bijna in de hemel.
Ik leef bijna in de hemel.