L'Alba Sepàra Dalla Luce L'ombra
L'alba sepàra dalla luce l'ombra,
E la mia voluttà dal mio desire.
O dolce stelle, è l'ora di morire.
Un più divino amor dal ciel vi sgombra.
Pupille ardenti, O voi senza ritorno
Stelle tristi, spegnetevi incorrotte!
Morir debbo. Veder non voglio il giorno,
Per amor del mio sogno e della notte.
Chiudimi,
O Notte, nel tuo sen materno,
Mentre la terra pallida s'irrora.
Ma che dal sangue mio nasca l'aurora
E dal sogno mio breve il sole eterno!
E dal sogno mio breve il sole eterno!
De Dageraad Scheidt de Schaduw van het Licht
De dageraad scheidt de schaduw van het licht,
En mijn genot van mijn verlangen.
O zoete sterren, het is tijd om te sterven.
Een meer goddelijke liefde ruimt jullie uit de hemel.
Brandende pupillen, O jullie zonder terugkeer,
Treurige sterren, doof jezelf onbedorven!
Ik moet sterven. Ik wil de dag niet zien,
Voor de liefde van mijn droom en de nacht.
Sluit me,
O Nacht, in jouw moederlijke schoot,
Terwijl de bleke aarde zich besproeit.
Maar laat de dageraad uit mijn bloed ontstaan
En uit mijn korte droom de eeuwige zon!
En uit mijn korte droom de eeuwige zon!