E Chiove
Comm'è stretta 'sta via
À 'ggente nun ce cape
Se fa 'na prucessione
Ca cammina chianu chianu
Nun è muorto nisciuno
Nun è 'o santo e nisciuno
Nun se sente 'na voce
E nun sona 'na campana
E intanto 'o core aspetta
Ca s'arapene 'e funtane
E chiove, n'capo 'e criature
Vulesse arravuglià 'sta luna
Cu'na funa
Pe m'a purtà luntano
Pe m'a purtà luntano
Addò 'o cielo che è cielo nun
Se fa mai scuro
E chiove, n'terra c nisciuno
Vulesse cummannà pe
Spremmere 'e dulure
Dinto a 'stu ciummo amaro
Ca nun canosce 'o mare
Pecchè 'o mare è luntano
Eppure sta vicino
Comm'è 'llonga 'sta via
Pecchè nun sponta mai
Se perde dint' 'e 'pprete
'Mmiezo 'e carte arravugliate
Sotto 'a l'evera 'e muro
Ca s'arrampeca e 'ggiura
'E jastemme de'juorne
'E serate senza pane
E intanto 'o core aspetta
Ca s'arapene 'e funtane
E chiove, n'capo 'e criature
Vulesse arravuglià 'sta luna
Cu 'na funa
Pe m'a purta luntano
Pe m'a purta luntano
Addiò 'o cielo che è cielo nun
Se fa mai scuro
E chiove, n'terra e nisciuno
Vulesse cummannà pe spremmere 'e
Dulure
Dinto a 'stu ciummo amaro
Ca nun canosce 'o mare
Pecchè 'o mare è luntano
Eppure sta vicino
Dinto a 'stu ciummo amaro
Ca nun canosce 'o mare
Pecchè 'o mare è luntano
Eppure sta vici
Und es regnet
Wie eng ist dieser Weg
Da passt kein Mensch vorbei
Es gibt eine Prozession
Die langsam voranschreitet
Niemand ist gestorben
Kein Heiliger und niemand
Man hört keine Stimme
Und keine Glocke läutet
Und währenddessen wartet das Herz
Dass die Brunnen sich öffnen
Und es regnet, über den Köpfen der Kinder
Würde gerne diesen Mond verwirren
Mit einem Seil
Um mich weit weg zu bringen
Um mich weit weg zu bringen
Dort wo der Himmel, der Himmel nicht
Je dunkel wird
Und es regnet, auf der Erde und niemand
Würde gerne befehlen um
Die Schmerzen auszupressen
In diesem bitteren Schlamm
Der das Meer nicht kennt
Denn das Meer ist weit weg
Und doch so nah
Wie lang ist dieser Weg
Warum kommt er nie zum Ende
Verliert sich in den Falten
Mitten in den verworrenen Papieren
Unter dem grünen Mauerwerk
Das sich hochschraubt und schwört
Die Flüche der Tage
Die Abende ohne Brot
Und währenddessen wartet das Herz
Dass die Brunnen sich öffnen
Und es regnet, über den Köpfen der Kinder
Würde gerne diesen Mond verwirren
Mit einem Seil
Um mich weit weg zu bringen
Um mich weit weg zu bringen
Dort wo der Himmel, der Himmel nicht
Je dunkel wird
Und es regnet, auf der Erde und niemand
Würde gerne befehlen um die
Schmerzen
Auszupressen in diesem bitteren Schlamm
Der das Meer nicht kennt
Denn das Meer ist weit weg
Und doch so nah
In diesem bitteren Schlamm
Der das Meer nicht kennt
Denn das Meer ist weit weg
Und doch so nah