Caruso
Là dove il mare luccica
E grida forte il vento
C'è una vecchia terrazza
Vicino al golfo di Sorrento
Un uomo abbraccia una ragazza
Dopo che aveva pianto
Poi si schiarisce la voce
Ed incomincia il canto
Te voglio bene assaje
Ma tanto, tanto bene, sai
È 'na catena ormai
Che scioglie il sangue dint' 'e vene, sai
Vide le luci in mezzo al mare
Pensò alle notti là in America
Ma erano solo le lampare
Nella bianca scia d'un'elica
Sentì il dolore nella musica
S'alzò dal pianoforte
Ma quando vide la luna uscire da una nuvola
Gli sembrò più dolce anche la morte
Guardò negli occhi la ragazza
Quegli occhi verdi come il mare
Poi all'improvviso uscì una lacrima
E lui credette d'affogare
Te voglio bene assaje
Ma tanto, tanto bene, sai
È 'na catena ormai
Che scioglie il sangue dint' 'e vene, sai
Potenza della lirica
Dove ogni dramma è un falso
Che con un po' di trucco e con la mimica
Puoi diventare un altro
Ma due occhi che ti guardano
Così vicini e veri
Ti fan scordare le parole
Confondono pensieri
Così diventò tutto piccolo
Anche le notti là in America
Ti volti e vedi la tua vita
Come la bianca scia d'un'elica
Ma sì, è la vita che finisce
Ma lui non ci pensò poi tanto
Anzi, si sentiva già felice
E incominciò il suo canto
Te voglio bene assaje
Ma tanto, tanto bene, sai
È 'na catena ormai
Che scioglie o sangue dint' 'e vene, sai
Te voglio bene assaje
Ma tanto, tanto bene, sai
È 'na catena ormai
Che scioglie o sangue rint' 'e vene, sai
Caruso
Daar waar de zee glinstert
En de wind hard roept
Is er een oud terras
Dichtbij de baai van Sorrento
Een man omarmt een meisje
Nadat ze had gehuild
Dan haalt hij adem
En begint te zingen
Ik hou zoveel van je
Maar zoveel, zoveel, weet je
Het is een keten nu
Die het bloed in mijn aderen doet smelten, weet je
Hij zag de lichten in de zee
Dacht aan de nachten daar in Amerika
Maar het waren alleen de lampen
In de witte spoor van een schroef
Hij voelde de pijn in de muziek
Stond op van de piano
Maar toen hij de maan uit een wolk zag komen
Leek zelfs de dood zoeter
Hij keek in de ogen van het meisje
Die ogen groen als de zee
Toen kwam er plotseling een traan
En hij dacht dat hij zou verdrinken
Ik hou zoveel van je
Maar zoveel, zoveel, weet je
Het is een keten nu
Die het bloed in mijn aderen doet smelten, weet je
De kracht van de lyriek
Waar elk drama een leugen is
Die met een beetje make-up en mimiek
Je in iemand anders kan veranderen
Maar twee ogen die je aankijken
Zo dichtbij en echt
Laten je de woorden vergeten
Verwarren je gedachten
Zo werd alles klein
Ook de nachten daar in Amerika
Je draait je om en ziet je leven
Als de witte spoor van een schroef
Maar ja, het is het leven dat eindigt
Maar hij dacht er niet veel aan
Sterker nog, hij voelde zich al gelukkig
En begon zijn zang
Ik hou zoveel van je
Maar zoveel, zoveel, weet je
Het is een keten nu
Die het bloed in mijn aderen doet smelten, weet je
Ik hou zoveel van je
Maar zoveel, zoveel, weet je
Het is een keten nu
Die het bloed in mijn aderen doet smelten, weet je