Carnaval de Brasil
La musa es una sola musa
O es una serpiente de muchas cabezas,
Los buscadores de promesas,
La tientan con cerveza,
Si se va puede volver, el día menos pensado,
Para darle su consuelo , al poeta mal hablado.
No son mujeres ausentes, no son cuchillos en los dientes,
No son martes de carnaval de Brasil,
No son canciones urgentes,
No son asuntos pendientes,
No son martes de carnaval de Brasil,
(tristeza não tem fim)
Habrá que desenvainar las espadas del texto,
Y escribir una canción aunque no haya algún pretexto,
Y dedicársela al primero que pase caminando,
Al que se quedó pensando, al que no quiere pensar,
Al olvido selectivo, a la memoria perdida,
A los de los pedazos de vida que no vamos a perder… jamás.
No son mujeres ausentes, no son cuchillos en los dientes,
No son martes de carnaval de Brasil,
No son canciones urgentes,
No son asuntos pendientes,
No son martes de carnaval de Brasil,
Carnaval van Brazilië
De muze is maar één muze
Of het is een slang met veel koppen,
De zoekers van beloftes,
Trekken haar met bier,
Als ze gaat kan ze terugkomen, op een dag dat je het niet verwacht,
Om de troost te geven, aan de slecht pratende dichter.
Het zijn geen afwezig vrouwen, het zijn geen messen in de tanden,
Het zijn geen dinsdag van carnaval van Brazilië,
Het zijn geen dringende liedjes,
Het zijn geen openstaande zaken,
Het zijn geen dinsdag van carnaval van Brazilië,
(tristezza heeft geen einde)
We moeten de zwaarden van de tekst ontbloten,
En een lied schrijven ook al is er geen excuus,
En het opdragen aan de eerste die voorbijloopt,
Aan degene die bleef denken, aan degene die niet wil denken,
Aan selectief vergeten, aan verloren herinneringen,
Aan de stukjes leven die we nooit zullen verliezen… nooit.
Het zijn geen afwezig vrouwen, het zijn geen messen in de tanden,
Het zijn geen dinsdag van carnaval van Brazilië,
Het zijn geen dringende liedjes,
Het zijn geen openstaande zaken,
Het zijn geen dinsdag van carnaval van Brazilië,
Escrita por: Andrés Calamaro / Cachorro López