Rehenes
Vos estabas, cuando estaba todo bien.
Y no estabas, cuando el rollo marginal pinchó.
En el gueto eras un príncipe inglés.
De currante no vas a perder tu "savoir faire" jamás.
Vos estabas, esperando al marroquí
en Barajas, el colmo del síndrome Estocolmo.
Como aquella temporada cultural,
con rehenes, atados al piano rojo.
Vayamos pintados con sangre de los dos.
Siempre, Siempre (bis)
Nos esperan con balas de plata dulce,
fundidas de arreglos dentales nuestros.
Un hombre es un campo de batalla,
si no se calla es una revolución de claveles.
Vayamos pintados con sangre de los dos.
Siempre,Siempre (bis)
Entonces era la libertad,
a veces mataría por cinco minutos más.
Entonces era la libertad,
ahora me toca huir a mí, nene.
Vayamos pintados con sangre de los dos.
Siempre,Siempre.
Siempre.
Gijzelaars
Jij was er, toen alles goed ging.
En je was er niet, toen de marginale ellende begon.
In de ghetto was je een Engelse prins.
Als arbeider zul je je 'savoir faire' nooit verliezen.
Jij was er, wachtend op de Marokkaan
in Barajas, het toppunt van het Stockholm-syndroom.
Zoals die culturele periode,
met gijzelaars, vastgebonden aan de rode piano.
Laten we geschilderd gaan met ons bloed.
Altijd, Altijd (herhaal)
Ze wachten op ons met zoete zilveren kogels,
gesmolten uit onze tandheelkundige aanpassingen.
Een man is een slagveld,
als hij niet zwijgt is het een revolutie van anjers.
Laten we geschilderd gaan met ons bloed.
Altijd, Altijd (herhaal)
Toen was het vrijheid,
soms zou ik doden voor vijf minuten meer.
Toen was het vrijheid,
nu is het mijn beurt om te vluchten, jongen.
Laten we geschilderd gaan met ons bloed.
Altijd, Altijd.
Altijd.