Bogotá
Hoy, volví a la calle 110
El niño Andrés, del 73
Crecer te da señales
La llamé, pero mi vieja ya no sale
Volví a despedirme como ayer
Se volvió a ir, volvió a doler
Finales sin finales
Te recuerdan que todos somos mortales
Bogotá volvió a llover
Bogotá volvió a doler
Porque sin tu amor, no valgo un peso
Y aunque no te pueda ver
Porque es parte del proceso
No se olvida a la que te dio el primer beso
La otra noche, te volví a soñar
Querías hablar, querías volver
Para ver si yo estoy bien
Y yo te dije que estoy bien
¿Por qué me sigues mirando, aunque hoy mis ojos no te ven?
Bogotá volvió a llover
Bogotá volvió a doler
Porque sin tu amor, no valgo un peso
Y aunque no te pueda ver
Porque es parte del proceso
No se olvida a la que te dio el primer beso
Ahora sabes que estoy bien
Y aunque yo sé que tú también
Extrañarte va a ser parte del proceso
No se olvida a la que te dio el primer beso
Bogotá
Vandaag, was ik weer op de 110e straat
De jongen Andrés, van 73
Groei geeft je signalen
Ik belde haar, maar mijn moeder komt niet meer naar buiten
Ik nam afscheid zoals gisteren
Ze ging weer weg, het deed weer pijn
Eindes zonder eind
Herinneren je eraan dat we allemaal sterfelijk zijn
Bogotá, het regende weer
Bogotá, het deed weer pijn
Want zonder jouw liefde, ben ik niks waard
En ook al kan ik je niet zien
Omdat het deel uitmaakt van het proces
Vergeet je niet, diegene die je de eerste kus gaf
Gisteravond droomde ik weer van je
Je wilde praten, je wilde terugkomen
Om te zien of het goed met me gaat
En ik zei dat het goed met me gaat
Waarom blijf je naar me kijken, ook al zien mijn ogen je vandaag niet?
Bogotá, het regende weer
Bogotá, het deed weer pijn
Want zonder jouw liefde, ben ik niks waard
En ook al kan ik je niet zien
Omdat het deel uitmaakt van het proces
Vergeet je niet, diegene die je de eerste kus gaf
Nu weet je dat het goed met me gaat
En ook al weet ik dat het met jou ook goed gaat
Jou missen zal deel uitmaken van het proces
Vergeet je niet, diegene die je de eerste kus gaf