Cuanto La Amaba
De conocerla ese día
De darle un beso en la mejilla
Que se largaran esos nervios
Para llegar al primer beso
Que tantas noches lo soñé
Esta mañana lo lloré
Después de tanto que pasó
Cuando la duda se marchó
Para dejarnos a los dos
Solitos en la habitación
Después de tanto tiempo
Después de tanto y tanto tiempo
No, no queda nada
Dónde hubo todo hasta sobraba
Hoy evitamos las miradas que están cansadas
No, de no ver nada
Sé que ella no está enamorada
Entre nosotros ya ni el viento pasa
Pero aún extraño cuánto la amaba
Diez mil historias inventamos
Que llegarían con los años
Pensé en la suerte que tendría
De ser el hombre de su vida
Jamás llegué a imaginar
Que todo así se iba acabar
De tantas esas tonterías
De tantas risas y experiencias
Que nos dieron esa certeza
De que yo era para ella
Lo que guardo en este corazón
Y lo que la mente soñó
No, no queda nada
Dónde hubo todo hasta sobraba
Hoy evitamos las miradas que están cansadas
No, de no ver nada
Sé que ella no está enamorada
Entre nosotros ya ni el viento pasa
Pero aun extraño cuánto la amaba
Y ya no extraño cada poro de su piel
Pero aún extraño cuánto la llegue a querer
Ya no extraño su sonrisa, sé que no extraña la mía
Pero aún no he amado como yo la amé
No, no queda nada
Dónde hubo todo hasta sobraba
Hoy evitamos las miradas que están cansadas
De no, de no ver nada
Sé que ella no está enamorada
Entre nosotros ya ni el viento pasa
Pero aún extraño cuánto la amaba
Hoeveel ik van haar hield
De dag dat ik haar leerde kennen
De dag dat ik haar een kus op de wang gaf
Dat die zenuwen zouden verdwijnen
Om bij de eerste kus te komen
Die ik zo vaak heb gedroomd
Deze ochtend heb ik gehuild
Na alles wat er is gebeurd
Toen de twijfel verdween
Om ons beiden te laten
Alleen in de kamer
Na zoveel tijd
Na zoveel en zoveel tijd
Nee, er is niets meer over
Waar ooit alles was, was er nu teveel
Vandaag vermijden we de blikken die moe zijn
Nee, er is niets meer te zien
Ik weet dat zij niet meer verliefd is
Tussen ons waait er geen wind meer
Maar ik mis nog steeds hoeveel ik van haar hield
Tienduizend verhalen hebben we verzonnen
Die met de jaren zouden komen
Ik dacht aan het geluk dat ik zou hebben
Om de man van haar leven te zijn
Ik had nooit kunnen bedenken
Dat alles zo zou eindigen
Van al die onzin
Van al die lachen en ervaringen
Die ons die zekerheid gaven
Dat ik voor haar was
Wat ik bewaar in dit hart
En wat de geest droomde
Nee, er is niets meer over
Waar ooit alles was, was er nu teveel
Vandaag vermijden we de blikken die moe zijn
Nee, er is niets meer te zien
Ik weet dat zij niet meer verliefd is
Tussen ons waait er geen wind meer
Maar ik mis nog steeds hoeveel ik van haar hield
En ik mis niet elk porie van haar huid
Maar ik mis nog steeds hoeveel ik van haar heb gehouden
Ik mis haar glimlach niet, ik weet dat ze de mijne niet mist
Maar ik heb nog niet van iemand gehouden zoals ik van haar hield
Nee, er is niets meer over
Waar ooit alles was, was er nu teveel
Vandaag vermijden we de blikken die moe zijn
Nee, van niet, van niet zien
Ik weet dat zij niet meer verliefd is
Tussen ons waait er geen wind meer
Maar ik mis nog steeds hoeveel ik van haar hield