Mar y Bosque
Ella venía del norte
Y yo venía del centro
Y entre tanto cotorreo
Se me pegaba su acento
Ella cantaba del mar
Y yo cantaba del bosque
Yo parecía ser muy cursi
Ella era cursi de closet
¿Cómo fue?
Si éramos tan diferentes
Que pensé
Que la conocía de siempre
Ella era la divertida, vivía la vida
No pedía flores pero quería
Hacía un desmadre cuando podía
Y aunque a veces lo ocultaba
Era tan linda sin darse cuenta
Sabía reírse de su tristeza
Sabía borrar parte de la mía
Y pintarle cosas buenas a mi vida
No me dejaba dormir
De tanto que me contaba
Tenía las piernas, heladas
Por eso se acurrucaba
Salía a correr por reforma
Para curar las heridas
Y en una de esas caídas
Yo me topé con su vida
Y entendí
No éramos tan diferentes
Si pensé
Que la conocía de siempre
Ella era la divertida, vivía la vida
No pedía flores pero quería
Hacía un desmadre cuando podía
Y aunque a veces lo ocultaba
Era tan linda sin darse cuenta
Sabía reírse de su tristeza
Sabía borrar parte de la mía
Y pintarle cosas buenas a mi vida
Aún no he perdido su acento
Para no hacer largo el cuento
El final yo te lo debo
Tal vez en esta canción
El final no ha sucedido
Todavía
Ella aún es la divertida, vive la vida
Le di unas flores hace unos días
Y hace un desmadre cada que puede
Ya no lo ha ocultado tanto
Y es tan linda sin darse cuenta
Sabe reírse de su tristeza
Sabe borrar parte de la mía
Y le pinta cosas buenas a mi vida
Zee en Bos
Zij kwam uit het noorden
En ik kwam uit het midden
En tussen al dat geklets
Kreeg ik haar accent te pakken
Zij zong over de zee
En ik zong over het bos
Ik leek wel heel sentimenteel
Zij was sentimenteel in het geheim
Hoe kwam dat?
Als we zo verschillend waren
Dat ik dacht
Dat ik haar altijd al kende
Zij was de leuke, leefde het leven
Vroeg geen bloemen maar wilde ze wel
Maakte een rommel als ze kon
En hoewel ze het soms verstopte
Was ze zo lief zonder het te beseffen
Wist ze te lachen om haar verdriet
Wist ze een deel van het mijne te wissen
En kleurde ze mooie dingen in mijn leven
Ze liet me niet slapen
Van alles wat ze vertelde
Haar benen waren koud
Daarom kroop ze tegen me aan
Ze ging rennen in het park
Om de wonden te helen
En bij een van die valpartijen
Stuitte ik op haar leven
En ik begreep
We waren niet zo verschillend
Als ik dacht
Dat ik haar altijd al kende
Zij was de leuke, leefde het leven
Vroeg geen bloemen maar wilde ze wel
Maakte een rommel als ze kon
En hoewel ze het soms verstopte
Was ze zo lief zonder het te beseffen
Wist ze te lachen om haar verdriet
Wist ze een deel van het mijne te wissen
En kleurde ze mooie dingen in mijn leven
Ik heb haar accent nog niet verloren
Om het verhaal niet te lang te maken
Het einde ben ik je verschuldigd
Misschien in dit lied
Is het einde nog niet gebeurd
Nog niet
Zij is nog steeds de leuke, leeft het leven
Ik gaf haar een paar bloemen een paar dagen geleden
En maakt een rommel elke keer als ze kan
Ze heeft het niet meer zo verstopt
En is zo lief zonder het te beseffen
Weet te lachen om haar verdriet
Weet een deel van het mijne te wissen
En kleurt mooie dingen in mijn leven