Solo Se
Solo sé que te extraño
Que te veo entre la gente
Que te escucho en los lugares y te sueño de repente
Casi como si escuchara
Lo que tú quieres decirme
Casi como si sintiera
Que miramos las estrellas
Casi juntos
Pero lejos
Abrazados
Sin tocarnos
No sé donde estás
Pero sé que estás en algún lugar
Pensando en esas cosas que yo hice mal
O que hice bien
Tratándote de convencer que hiciste lo correcto
Pero insisto no te miento
Sabes que no borrarás tan fácil ese sentimiento
Que está dentro de tus mares
Un tsunami en tus lunares
Que reclaman que no llamas
Que te estás tragando todas las palabras que se enganchan
Y que sangran con el miedo
Con las ganas que yo tengo
De besarte y abrazarte
De que todo vuelva a ser así de bueno como era antes
Como eran esos días
Que alejaban la rutina
Que reclaman que no llamo
¿Cómo puedo ser así de frío si en verdad te extraño?
Como el loco que veías
Que besabas a escondidas
De tus miedos de mis miedos
Que después nos encontraron conviviendo con el ego
Que está dentro de nosotros
Destruyendo ese tesoro
(Pero en realidad)
Solo sé
Que te extraño
Que te veo entre la gente
Que te escucho en los lugares y te sueño de repente
Casi como si escuchara
Lo que tú quieres decirme
Casi como si sintiera
Que miramos las estrellas
Casi juntos
Pero lejos
Sin tocarnos
Abrazados
Solo sé
Que te extraño
Que te veo entre la gente
Que te escucho en los lugares y te sueño casi siempre
Alleen Maar Jij
Alleen maar weet ik dat ik je mis
Dat ik je zie tussen de mensen
Dat ik je hoor op de plekken en je plotseling droom
Bijna alsof ik hoor
Wat jij me wilt zeggen
Bijna alsof ik voel
Dat we naar de sterren kijken
Bijna samen
Maar ver weg
Omarmd
Zonder elkaar aan te raken
Ik weet niet waar je bent
Maar ik weet dat je ergens bent
Denken aan die dingen die ik verkeerd deed
Of die ik goed deed
Proberend je te overtuigen dat je het goed deed
Maar ik blijf volhouden, ik lieg je niet voor
Je weet dat je dat gevoel niet zo makkelijk weg kunt wissen
Dat binnen jouw zeeën is
Een tsunami in jouw moedervlekken
Die eisen dat je niet belt
Dat je alle woorden inslikt die vastlopen
En die bloeden van de angst
Met de verlangens die ik heb
Om je te kussen en je te omarmen
Dat alles weer zo goed wordt als het vroeger was
Zoals die dagen waren
Die de routine ver weg hielden
Die eisen dat ik niet bel
Hoe kan ik zo koud zijn als ik je echt mis?
Zoals de gek die je zag
Die je stiekem kuste
Van jouw angsten, van mijn angsten
Die ons daarna vond samen met het ego
Dat binnenin ons is
Dat die schat vernietigt
(maar in werkelijkheid)
Alleen maar weet ik
Dat ik je mis
Dat ik je zie tussen de mensen
Dat ik je hoor op de plekken en je bijna altijd droom
Bijna alsof ik hoor
Wat jij me wilt zeggen
Bijna alsof ik voel
Dat we naar de sterren kijken
Bijna samen
Maar ver weg
Zonder elkaar aan te raken
Omarmd
Alleen maar weet ik
Dat ik je mis
Dat ik je zie tussen de mensen
Dat ik je hoor op de plekken en je bijna altijd droom.