Todo Se Va
Uno, dos, tres por Andrés
En la casa del abuelo
Vamos todos a comer
Hay la receta secreta y
Después jugar al monstruo
Mi papá atrapar a todos
Con los párpados volteados
Asustar a algunos cuantos
Párpados que parpadean
Ya salimos de la escuela
Luego la universidad para luego trabajar
Por poco tiempo en las estrellas
Parece que son eternas
Pero en casa de mi abuela
Ella ya no me recuerda
Todo se va, la vida se va
Sin darte cuenta la ves pasar
Cantando, bailando
Todo se va marchitando
Como es que tengo 28
Mis abuelos ya no están
Ya no soy nieto de nadie
Ya no vivo en la ciudad
Por suerte tengo a mis padres
Aunque sé no son eternos
Ya no tienen a sus padres
Pero un día serán abuelos
Cómo es que ya estamos dentro
De lo que no imaginé
Llegaron algunos miedos
Y también lo que soñé
Me dedico a lo que hago
Y estoy muy enamorado
Y algún día voy a decirlo
Pronto ya tendré sobrinos
Y parece tan extraño
Que la vida sea tan corta
Llegan nuevas alegrías
Después de quitarte otras
Parece contradictorio lo que te voy a decir
Saber que las flores mueren
Hacen más bello el jardín
Todo se va, la vida se va
Sin darte cuenta la ves pasar
Cantando, bailando, todo se va marchitando
Hay etapas y personas
A las que voy a extrañar
Ya no puedo ser un niño
Jugar al monstruo con papá
Pero un día, yo seré el monstruo
Cuando nazcan mis sobrinos
Y espero ser tan buen padre
Cuando yo tenga mis hijos
Porque así es la vida, nace y se marchita
Porque así es el tiempo
Te va haciendo viejo
Y me dio más ganas de vivir
Cuando por fin entendí
Todo se va, la vida se va
Sin darte cuenta la ves pasar
Cantando, bailando, todo se va marchitando
(Todo se va, todo se va)
Todo se va
Alles Vergaat
Eén, twee, drie voor Andrés
In het huis van opa
Laten we allemaal gaan eten
Er is het geheime recept en
Daarna spelen we het monster
Mijn vader vangt iedereen
Met zijn oogleden omgekeerd
Sommigen een beetje bang maken
Oogleden die knipperen
We zijn net uit school
Dan de universiteit om te werken
Even kort onder de sterren
Het lijkt wel eeuwig
Maar bij mijn oma thuis
Herinnert ze me niet meer
Alles vergaat, het leven vergaat
Zonder dat je het doorhebt zie je het voorbijgaan
Zingend, dansend
Alles verwelkt
Hoe kan het dat ik 28 ben
Mijn grootouders zijn er niet meer
Ik ben niet langer iemands kleinkind
Ik woon niet meer in de stad
Gelukkig heb ik mijn ouders
Ook al weet ik dat ze niet eeuwig zijn
Ze hebben hun ouders niet meer
Maar op een dag zullen ze grootouders zijn
Hoe kan het dat we al binnen zijn
In wat ik me niet kon voorstellen
Sommige angsten zijn gekomen
En ook wat ik droomde
Ik doe wat ik doe
En ik ben heel verliefd
En op een dag ga ik het zeggen
Binnenkort heb ik neefjes en nichtjes
En het lijkt zo vreemd
Dat het leven zo kort is
Nieuwe vreugde komt eraan
Nadat je andere hebt weggenomen
Het lijkt tegenstrijdig wat ik ga zeggen
Weten dat bloemen verwelken
Maakt de tuin mooier
Alles vergaat, het leven vergaat
Zonder dat je het doorhebt zie je het voorbijgaan
Zingend, dansend, alles verwelkt
Er zijn fases en mensen
Die ik ga missen
Ik kan geen kind meer zijn
Spelen met papa als monster
Maar op een dag zal ik het monster zijn
Wanneer mijn neefjes en nichtjes geboren worden
En ik hoop een goede vader te zijn
Wanneer ik mijn kinderen heb
Want zo is het leven, het wordt geboren en verwelkt
Want zo is de tijd
Je maakt oud
En het gaf me meer zin om te leven
Toen ik het eindelijk begreep
Alles vergaat, het leven vergaat
Zonder dat je het doorhebt zie je het voorbijgaan
Zingend, dansend, alles verwelkt
(Alles vergaat, alles vergaat)
Alles vergaat