Abuelo
El mira hacia el cielo
Llorando bajito le cuenta a
Una estrella creyendo
Que es ella le tira besos desde su ventana
Y le pide a la luna
Que cuando la vea le diga al oído
Que quiere tenerla durmiendo a su vera
Con el en la cama tan fría y vacía
Y llora de pena,
Que pena
Y desde el día en que Dios se la llevo
Una lágrima espina en su corazón
A el se le clavo
Recuerda su voz
Y tiembla al pensar cuando sueña de noche
Con ella y se hecha a llorar
Abuelo, no llores que pronto vendrá la luna
Y bajara del cielo una estrella alumbrando el camino
Y allí estará contigo la abuela
Te esperara allí arriba en el cielo
Y te dirá bajito Te Quiero
No quiero que me llores abuelo
Solo le queda el recuerdo
Como una condena que lleva por dentro
Y corre sus venas, mirando una estrella
Que en cuatro paredes se come sus penas
Solo, tu siempre tas solo
Digan lo que digan te han dejado solo
Como dice el dicho
Tu cria cuervos y te sacaran los ojos,
Los ojos
Y desde el día en que Dios se la llevo
Una lágrima espina en su corazón
A el se le clavo
Recuerda su voz
Y tiembla al pensar cuando sueña de noche
Con ella y se hecha a llorar
Abuelo, no llores que pronto vendrá la luna
Y bajara del cielo una estrella alumbrando el camino
Y allí estará contigo la abuela
Te esperara allí arriba en el cielo
Y te dirá bajito Te Quiero
No quiero que me llores abuelo
Abuelo, no llores que pronto vendrá la luna
Y bajara del cielo una estrella alumbrando el camino
Y allí estará contigo la abuela
Te esperara allí arriba en el cielo
Y te dirá bajito Te Quiero
No quiero que me llores abuelo.
Opa
Hij kijkt naar de lucht
Huilend fluistert hij naar
Een ster, gelovend
Dat zij het is, hij blaast kussen vanuit zijn raam
En vraagt de maan
Dat als hij haar ziet, hij in haar oor zegt
Dat hij wil dat ze naast hem slaapt
In bed, zo koud en leeg
En hij huilt van verdriet,
Wat een verdriet
En sinds de dag dat God haar nam
Een traan, een doorn in zijn hart
Die hem doorboorde
Hij herinnert zich haar stem
En hij trilt bij de gedachte als hij 's nachts droomt
Van haar en hij begint te huilen
Opa, huil niet, de maan komt snel
En er zal een ster uit de lucht dalen die de weg verlicht
En daar zal de oma bij je zijn
Ze wacht daarboven in de hemel
En ze zal zachtjes zeggen: Ik hou van je
Ik wil niet dat je huilt, opa
Hij heeft alleen de herinnering
Als een straf die hij van binnen meedraagt
En het stroomt door zijn aderen, kijkend naar een ster
Die in vier muren zijn verdriet opvreet
Alleen, je bent altijd alleen
Wat ze ook zeggen, ze hebben je alleen gelaten
Zoals het gezegde gaat
Je voedt raven en ze pikken je ogen uit,
Je ogen
En sinds de dag dat God haar nam
Een traan, een doorn in zijn hart
Die hem doorboorde
Hij herinnert zich haar stem
En hij trilt bij de gedachte als hij 's nachts droomt
Van haar en hij begint te huilen
Opa, huil niet, de maan komt snel
En er zal een ster uit de lucht dalen die de weg verlicht
En daar zal de oma bij je zijn
Ze wacht daarboven in de hemel
En ze zal zachtjes zeggen: Ik hou van je
Ik wil niet dat je huilt, opa
Opa, huil niet, de maan komt snel
En er zal een ster uit de lucht dalen die de weg verlicht
En daar zal de oma bij je zijn
Ze wacht daarboven in de hemel
En ze zal zachtjes zeggen: Ik hou van je
Ik wil niet dat je huilt, opa.