Tanto La Quería
¿Por qué eres tan hermosa y a la vez tan difícil?
¿Por qué la vida pasa y pasa y te quiero a mi vera?
Si me trataste como a un juguete sucio y abandonado
Si no comprendes que el amar es algo más que besarnos
Envidio a todo aquel que el amor ha encontrado
Que lo mío no es ir de flor en flor, que de eso ya me he cansado
Solo quería adornar las noches con tu cara morena
Y decirte que hay corazones que no huyen de la tormenta
A veces la miro y lloro y lloro
Pensando que pudo y no fue al final
Ver a las nubes, tapar las estrellas
Estrellas que solo te quieren mirar
Porque eres la cuna que mece sin nada
Porque eres la lluvia que no hace mojar
Sin ti yo veía tardes de historias
Historias que nunca quise ver acabar
Tanto la quería, tanto que yo
Por ella moría, eso bien lo sabe Dios
Ella es la reina de mi inspiración
Por la que yo sufro, la musa de mi amor
Busco en el recuerdo y no encuentro mi pasado
Las campanas y más campanas que mi alma ha escuchado
Tú sabes bien que a la última frontera te hubiera llevado
Que los senderos de la vida hay que cogerlos con dos manos
A veces la miro y lloro y lloro
Pensando que pudo y no fue al final
Ver a las nubes, tapar las estrellas
Estrellas que solo te quieren mirar
Porque eres la cuna que mece sin nada
Porque eres la lluvia que no hace mojar
Sin ti yo veía tardes de historias
Historias que nunca quise ver acabar
Tanto la quería, tanto que yo
Por ella moría, eso bien lo sabe Dios
Ella es la reina de mi inspiración
Por la que yo sufro, la musa de mi amor
Tanto la quería, tanto que yo
Por ella moría, eso bien lo sabe Dios
Ella es la reina de mi inspiración
Por la que yo sufro, la musa de mi amor
Tanto la quería, tanto, tanto la quería
Que por ella moría, ay por ella yo moría
Ella es la reina, reina de mi reina
Por la que yo sufro
Zoveel hield ik van haar
Waarom ben je zo mooi en tegelijk zo moeilijk?
Waarom gaat het leven maar door en wil ik je bij me hebben?
Als je me behandelde als een vies en verlaten speeltje
Als je niet begrijpt dat liefde meer is dan alleen zoenen
Ik ben jaloers op iedereen die de liefde heeft gevonden
Want voor mij is het niet van bloem naar bloem gaan, daar ben ik al op uitgekeken
Ik wilde de nachten versieren met jouw donkere gezicht
En je vertellen dat er harten zijn die niet vluchten voor de storm
Soms kijk ik naar je en huil ik en huil ik
Denken dat het kon, maar het is uiteindelijk niet gebeurd
De wolken zien, de sterren verbergen
Sterren die alleen jou willen bekijken
Want jij bent de wieg die zonder iets wiegt
Want jij bent de regen die je niet nat maakt
Zonder jou zag ik middagen vol verhalen
Verhalen die ik nooit wilde zien eindigen
Zoveel hield ik van haar, zoveel dat ik
Voor haar stierf, dat weet God heel goed
Zij is de koningin van mijn inspiratie
Voor wie ik lijd, de muze van mijn liefde
Ik zoek in de herinnering en vind mijn verleden niet
De klokken en meer klokken die mijn ziel heeft gehoord
Jij weet goed dat ik je naar de laatste grens had gebracht
Dat de paden van het leven met twee handen moeten worden genomen
Soms kijk ik naar je en huil ik en huil ik
Denken dat het kon, maar het is uiteindelijk niet gebeurd
De wolken zien, de sterren verbergen
Sterren die alleen jou willen bekijken
Want jij bent de wieg die zonder iets wiegt
Want jij bent de regen die je niet nat maakt
Zonder jou zag ik middagen vol verhalen
Verhalen die ik nooit wilde zien eindigen
Zoveel hield ik van haar, zoveel dat ik
Voor haar stierf, dat weet God heel goed
Zij is de koningin van mijn inspiratie
Voor wie ik lijd, de muze van mijn liefde
Zoveel hield ik van haar, zoveel dat ik
Voor haar stierf, dat weet God heel goed
Zij is de koningin van mijn inspiratie
Voor wie ik lijd, de muze van mijn liefde
Zoveel hield ik van haar, zoveel, zoveel hield ik van haar
Dat ik voor haar stierf, oh voor haar stierf ik
Zij is de koningin, koningin van mijn koningin
Voor wie ik lijd