En Tu Cocina
Y es q ella no sabe lo que es el amor
solo sabe de golpes y de desolacion.
en su cara refleja la pena y el dolor
y es que ella, ella ...
No conoce aquel hombre que un dia la enamoro
duele mas el sufrimiento que cualquier moraton.
se refugia en su alma de cualquier chaparron
y es que ella, ella...
en tu cocina tan prisionera de tu alma y tus dias con una
rutina de una loca.
donde su siesta es la paz de tu armonia
y en tu ventana gritas al cielo pero lo dices callada
no vaya a ser que se despierte el que maltrata
cada setido y cada gesto de tu alma.
Lo que daria yo
por cambiar su temor por una estrella
donde sin golpes viviera ella sola
lo que daria yo
por parar su reloj en madrugada
pa que durmiera tranquila y sola.
De verse sola perdia en el infierno
con lo calentito que se esta alli en invierno
pero prefiere mil veces sus sueños
antes de verse sola en sus adentros.
In Jouw Keuken
En zij weet niet wat liefde is
alleen van klappen en van eenzaamheid.
Haar gezicht weerspiegelt de pijn en het verdriet
en zij, zij...
Kent die man niet die haar ooit veroverde
het lijden doet meer pijn dan elke blauwe plek.
Ze zoekt toevlucht in haar ziel voor elke bui
en zij, zij...
in jouw keuken zo gevangen in jouw ziel en jouw dagen
met een routine van een gek.
Waar haar siesta de rust van jouw harmonie is
en vanuit jouw raam schreeuw je naar de hemel maar fluister je stil
uit angst dat degene die haar mishandelt ontwaakt
elke zintuig en elke gebaar van jouw ziel.
Wat zou ik geven
om haar angst te ruilen voor een ster
waar ze zonder klappen alleen zou leven.
Wat zou ik geven
om haar klok stil te zetten in de vroege ochtend
zodat ze rustig en alleen kan slapen.
Verlies in de hel als ze alleen is
met hoe fijn het daar is in de winter.
Maar ze verkiest duizend keer haar dromen
boven het alleen zijn in haar binnenste.