Inferno
諦めと抵抗のはざまで
akirame to teikou no hazama de
軽蔑と憐憫の隙間で
keibetsu to renbin no sukima de
たゆたう炎 闇が唸る
tayutau honoo yami ga unaru
ダンテのインフェルノを降りてく
Dante no inferuno wo oriteku
入口ではじける焚き火より
iriguchi de hajikeru takibi yori
洞窟の奥に映る影が
doukutsu no oku ni utsuru kage ga
現実だと信じてるから
genjitsu da to shinjiteru kara
プラトン縄を解いてくれよ
Puraton nawa wo toite kure yo
一日を耐えた対価
ichinichi wo taeta taika
今宵は毒にまみれて oh
koyoi wa doku ni mamirete oh
どんどん落ちていくよ でも体は浮いていく
dondon ochite iku yo demo karada wa uite iku
どんどん遠くなるよ 自分までも見えなくなる
dondon tooku naru yo jibun made mo mienakunaru
魔物を養う時刻
mamono wo yashinau jikoku
脅迫と抑制のはざまで
kyouhaku to yokusei no hazama de
説得と納得の隙間で
settoku to nattoku no sukima de
保つ平常 理性が軋む
tamotsu heijou risei ga kishimu
ダンテのインフェルノを降りてく
Dante no inferuno wo oriteku
奈落の果てから伸びる手が
naraku no hate kara nobiru te ga
胸ぐら掴んだら oh
munegura tsukandara oh
どんどん落ちていくよ 本能が薄れていく
dondon ochite iku yo honnou ga usurete iku
どんどん覆われてく 記憶までもくすんでいく
dondon oowareteku kioku made mo kusunde iku
魔物を鎮める時刻
mamono wo shizumeru jikoku
どんどん落ちていくよ 一体どこがどん底?
dondon ochite iku yo ittai doko ga donzoko?
どんどん遠くなるよ そろそろ帰還不能
dondon tooku naru yo sorosoro kikan funou
意識の檻の中で
ishiki no ori no naka de
魔物が目覚める地獄
mamono ga mezameru jigoku
ダンテのインフェルノを降りてく
Dante no inferuno wo oriteku
Inferno
Tussen opgeven en verzet
In de kloof van minachting en medelijden
Flonkerende vlammen, de duisternis gromt
We dalen af in Dante's Inferno
Bij de ingang knettert het kampvuur
De schaduw die in de grot weerkaatst
Omdat ik geloof dat het de realiteit is
Ontbind alsjeblieft de Platoonse touwtjes
De prijs voor een dag volhouden
Vanavond ben ik omgeven door gif, oh
Ik val steeds verder, maar mijn lichaam blijft drijven
Ik raak steeds verder weg, zelfs mezelf zie ik niet meer
Het is tijd om de monsters te voeden
Tussen bedreiging en controle
In de kloof van overtuigen en begrijpen
De normale gang van zaken blijft bestaan, de rede kraakt
We dalen af in Dante's Inferno
Een hand die zich uitstrekt vanuit de afgrond
Als die me bij mijn kraag grijpt, oh
Ik val steeds verder, mijn instinct vervaagt
Ik word steeds meer bedekt, zelfs mijn herinneringen vervagen
Het is tijd om de monsters te bedwingen
Ik val steeds verder, waar is de bodem?
Ik raak steeds verder weg, het wordt tijd om niet meer terug te keren
In de kooi van mijn bewustzijn
Wordt het monster wakker in de hel
We dalen af in Dante's Inferno