Pobres Besos Míos
Pobres besos míos, no dejaron huella, en los labios tuyos
Pobres mis anhelos, en vano forjaron, miles de ilusiones
Mis sentimientos, tan desorientados y desesperados
Qué poco me siento, si no fui capaz que tú de mí no te olvidarás
Si te encuentro, qué dicha la tuya, con qué calma dices, que cómo me va
Mientras yo, presa soy de la angustia
Las manos me tiemblan, me siento a morir
Pobres besos míos, que no le llegaron a tus sentimientos
Y que inadvertidos para ti pasaron
Mientras yo en tu boca, mi dicha vivía
Arme Kussen van Mij
Arme kussen van mij, lieten geen spoor, op jouw lippen
Arme mijn verlangens, tevergeefs gesmeed, duizenden illusies
Mijn gevoelens, zo gedesoriënteerd en wanhopig
Wat voel ik me klein, als jij je niet meer mij herinnert
Als ik je tegenkom, wat een geluk voor jou, met welke rust zeg je, hoe gaat het met me
Terwijl ik, gevangen ben in de angst
Mijn handen trillen, ik voel me doodgaan
Arme kussen van mij, die je gevoelens niet bereikten
En die onopgemerkt voor jou voorbijgingen
Terwijl ik in jouw mond, mijn geluk beleefde
Escrita por: Armando Manzanero