Aquarela
Numa folha qualquer eu desenho um sol amarelo
E com 5 ou 6 retas é fácil fazer um castelo
Corro um lápis em torno da mão e me dou uma luva
E se faço chover, com 2 riscos tenho um guarda-chuva
Se um pinguinho de tinta cai num pedacinho azul do papel
Num instante imagino uma linda gaivota a voar, no céu
Vai voando, contornando a imensa curva
Norte-Sul
Vou com ela, viajando Havaí, Pequim ou Istambul
Pinto um barco à vela, branco navegando
É tanto céu e mar num beijo azul
Entre as nuvens vem surgindo um lindo avião rosa e grená
Tudo em volta colorindo, com suas luzes a piscar
Basta imaginar e ele está partindo, sereno e lindo
E se a gente quiser ele vai pousar
Numa folha qualquer eu desenho um navio de partida
Com alguns bons amigos, bebendo de bem com a vida
De uma América a outra consigo passar num segundo
Giro um simples compasso e num círculo eu faço o mundo
Um menino caminha e caminhando chega no muro
E ali, logo em frente, a esperar pela gente, o futuro está
E o futuro é uma astronave que tentamos pilotar
Não tem tempo, nem piedade
Não tem hora de chegar
Sem pedir licença muda a nossa vida e depois convida a rir ou chorar
Nessa estrada não nos cabe conhecer ou ver o que virá
E o fim dela
Ninguém sabe bem ao certo onde vai dar
Vamos todos numa linda passarela
De uma aquarela que um dia, enfim descolorirá
Numa folha qualquer eu desenho um sol amarelo... que descolorirá
E com 5 ou 6 retas é fácil fazer um castelo... que descolorirá
Giro um simples compasso e num circulo eu faço o mundo... que descolorirá
Aquarel
Op een willekeurig blad teken ik een gele zon
En met 5 of 6 lijnen maak ik makkelijk een kasteel
Ik draai een potlood om mijn hand en geef mezelf een handschoen
En als ik het laat regenen, heb ik met 2 strepen een paraplu
Als een druppeltje inkt valt op een stukje blauw papier
Stel ik me in een oogwenk een mooie meeuw voor die vliegt, in de lucht
Ze vliegt rond, langs de enorme bocht
Noord-Zuid
Ik ga met haar mee, reizend naar Hawaï, Peking of Istanbul
Ik schilder een zeilboot, wit en varend
Er is zoveel lucht en zee in een blauwe kus
Tussen de wolken verschijnt een mooi roze en bordeaux vliegtuig
Alles om ons heen kleurt, met zijn lichten die knipperen
Het enige wat je hoeft te doen is je voor te stellen en hij vertrekt, sereen en mooi
En als we willen, zal hij landen
Op een willekeurig blad teken ik een schip dat vertrekt
Met een paar goede vrienden, genietend van het leven
Van de ene Amerika naar de andere kan ik in een seconde gaan
Ik draai een simpel passer en in een cirkel maak ik de wereld
Een jongen loopt en terwijl hij loopt, komt hij bij de muur
En daar, recht voor ons, wacht de toekomst op ons
En de toekomst is een ruimteschip dat we proberen te besturen
Het heeft geen tijd, geen genade
Er is geen aankomsttijd
Zonder toestemming verandert het ons leven en nodigt ons daarna uit om te lachen of te huilen
Op deze weg is het niet aan ons om te kennen of te zien wat komen gaat
En het einde ervan
Weet niemand precies waar het zal eindigen
We gaan allemaal op een mooie loopbrug
Van een aquarel die op een dag, uiteindelijk zal vervagen
Op een willekeurig blad teken ik een gele zon... die zal vervagen
En met 5 of 6 lijnen maak ik makkelijk een kasteel... dat zal vervagen
Ik draai een simpel passer en in een cirkel maak ik de wereld... die zal vervagen
Escrita por: G.Morra / M.Fabrizio / Toquinho / Vinícius de Moraes