Vita morte e miracoli
Giorni dopo giorni con te
Se mi guardi, resto sempre in posa
Mi vedo già vestita da sposa
Tutto così banale
Un mazzo di fiori sopra l'altare
Oggi, oggi sono scomoda bella
Roma la guardi, ti gira la testa
Ma a Milano sono fuori luogo
Fuori posto, fuori sede, fuori moda
Sono fuori di me
Ho perso tempo a chiederti le cose che non mi interessano più
Che lavoro fai? Come stanno i tuoi?
Ti svegli presto o tardi? Non sono affari miei
È un po' di tempo che non sento niente di vero
Mi hanno perso, valigia smarrita dentro all'aeroporto
Mamma che fatica rimanerci sotto
Mi servono giorni, dopo giorni, dopo giorni con te
Perché dopo giorni, dopo giorni, dopo giorni
Non ricordo nеanche come ti chiami, come ti chiami, boh
Mi sеrvono giorni dopo giorni dopo giorni perché
Forse dopotutto, dopotutto, dopotutto
Non rimane proprio niente di noi, niente di noi, boh
A volte tutto vola e mi guarda dall'alto
Mentre io resto sul fondo
Il futuro nel bicchiere di un altro
Ti dico vita, morte e miracoli
Tanto lo sai che sono solo bugie
Non servono le grandi decisioni e non servono i calcoli
Siamo vita, morte, vita, morte e miracoli
Tu perdi tempo a dire quelle frasi che non mi interessano più
Non ci pensi mai a come stanno i tuoi
Chiedimi chi sei, chiediti a che servono quei giorni dopo giorni, dopo giorni, dopo giorni, dopo giorni con
Perché dopo giorni, dopo giorni, dopo giorni non ricordo neanche come ti chiami, come ti chiami, boh
Non servono giorni, dopo giorni, dopo giorni perché
Forse dopotutto, dopotutto, dopotutto
Non rimane proprio niente di noi, niente di noi, boh, boh
Niente di noi
Niente di noi
Niente di noi
Leven, Dood en Wonderen
Dagen na dagen met jou
Als je me aankijkt, blijf ik altijd in pose
Ik zie mezelf al als een bruid gekleed
Alles zo banaal
Een boeket bloemen boven het altaar
Vandaag, vandaag voel ik me ongemakkelijk mooi
Kijk naar Rome, je hoofd draait rond
Maar in Milaan voel ik me misplaatst
Buiten plaats, buiten de setting, uit de mode
Ik ben buiten mezelf
Ik heb tijd verspild om je dingen te vragen die me niet meer interesseren
Wat voor werk doe je? Hoe gaat het met je?
Sta je vroeg of laat op? Het zijn mijn zaken niet
Het is al een tijdje geleden dat ik iets echt voel
Ze hebben me verloren, koffer kwijt in de luchthaven
Mama, wat een moeite om daaronder te blijven
Ik heb dagen nodig, na dagen, na dagen met jou
Want na dagen, na dagen, na dagen
Vergeet ik zelfs hoe je heet, hoe je heet, tja
Ik heb dagen nodig, na dagen, na dagen omdat
Misschien blijft er uiteindelijk, uiteindelijk, uiteindelijk
Helemaal niets van ons over, niets van ons, tja
Soms vliegt alles en kijkt het van boven naar me neer
Terwijl ik op de bodem blijf
De toekomst in het glas van een ander
Ik zeg je leven, dood en wonderen
Je weet dat het allemaal leugens zijn
Grote beslissingen zijn niet nodig en berekeningen zijn niet nodig
We zijn leven, dood, leven, dood en wonderen
Jij verspilt tijd met die zinnen die me niet meer interesseren
Denk je nooit na over hoe het met je gaat?
Vraag me wie je bent, vraag je af wat die dagen na dagen, na dagen, na dagen, na dagen met
Want na dagen, na dagen, na dagen vergeet ik zelfs hoe je heet, hoe je heet, tja
Dagen zijn niet nodig, na dagen, na dagen omdat
Misschien blijft er uiteindelijk, uiteindelijk, uiteindelijk
Helemaal niets van ons over, niets van ons, tja, tja
Niets van ons
Niets van ons
Niets van ons