Dorosłość Musisz Oddać Albo Niepewność
Miałaś przyjacielem być
O słodka ironio
Miałaś pomagać żyć
Z przemijania drwić ze mną
Serię zgorzkniałych min
Oddajesz mi w zamian
Naiwny uśmiech znikł
Już go młodszym oddałam
W wymówki uzbrajam się
Odkładam go na później
Głęboko ukryty wdzięk
Chciałby prężyć pierś dumnie
A z oczu mi patrzysz ty
O słodka ironio
Uczysz dorosłej gry
Zabawy w za późno
Miała zestarzeć się
Ze mną nadzieja, na coś co czeka mnie
Miałam spokojnie przejść
Obok wiatraków, porażki godniej znieść
Miałaś mi pewność dać
Nieważne kto przegra, lecz kto jest sam
Dlaczego więc oddać chcę
Wszystko co wiem za niepewności jeden dzień?
Debes Entregar la Adultez o la Incertidumbre
Debías ser amiga
Oh dulce ironía
Debías ayudar a vivir
Burlarte de la fugacidad conmigo
Una serie de miradas amargas
Me devuelves a cambio
La sonrisa ingenua desapareció
Ya se la di a los más jóvenes
Me armo de excusas
Lo dejo para más tarde
La gracia profundamente escondida
Quisiera erguir el pecho con orgullo
Pero tú me miras a los ojos
Oh dulce ironía
Enseñas el juego de adultos
Juegos demasiado tarde
Debías envejecer
Conmigo la esperanza, algo que me espera
Debía pasar tranquilamente
Junto a los molinos de viento, soportar las derrotas con más dignidad
Debías darme seguridad
No importa quién pierda, sino quién está solo
Entonces, ¿por qué quiero entregar
Todo lo que sé por un día de incertidumbre?